Pracownia Ochron Głowy i Sprzętu Zabezpieczającego Przed Upadkiem z Wysokości
 
Opis Jednostki Instytutu
 
Maksymalizuj
Minimalizuj


Pracownia Ochrony Głowy i Sprzętu Zabezpieczającego Przed Upadkiem Z Wysokości - O Pracowni

Profil działalności pracowni:

Pracownia ochron głowy i sprzętu zabezpieczającego przed upadkiem z wysokości zajmuje się szeroko pojętą problematyką związaną z ochroną człowieka w środowisku pracy w zakresie ochrony przed upadkiem z wysokości oraz ochrony głowy. Do najważniejszych aspektów działalności naukowo badawczej pracowni należą:

 
  • analiza teoretyczna i badania laboratoryjne zjawisk zachodzących podczas działania sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości oraz hełmów ochronnych,
  • prace teoretyczne i doświadczalne nad nowymi rozwiązaniami środków ochrony indywidualnej,
  • prace nad bezpieczniejszymi metodami stosowania środków ochrony indywidualnej,
  • opracowywanie wymagań i metod badań dla sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości oraz hełmów ochronnych.

Drugą równie ważną grupą zadań pracowni są prace związane z prowadzeniem procesu oceny typu WE sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości i przemysłowych hełmów ochronnych. Prace te obejmują:

  • prowadzenie badań laboratoryjnych sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości i hełmów ochronnych, zgodnie z obowiązującymi normami PN-EN, dla potrzeb certyfikacji,
  • współudział w pracach grup pionowych zmierzających do ujednolicenia metod badań oraz certyfikacji stosowanych w notyfikowanych instytutach badawczych krajów Unii Europejskiej.

Pracownia bierze czynny udział w pracach normalizacyjnych w zakresie sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości i przemysłowych hełmów ochronnych, które są koordynowane przez Komisję Problemową PKN nr 21 d.s. Środków Ochrony Indywidualnej Pracowników. Prace te obejmują przede wszystkim:

  • tłumaczenie i wprowadzanie do stosowania w Polsce nowych norm europejskich,
  • współudział w tworzeniu norm ISO i EN,
  • nowelizację istniejących norm.
 

Kierownik Pracowni
dr inż. Krzysztof Baszczyński
tel. (+48 042) 648 02 29 lub 648 02 21 wew. 29,
fax: (+48 042) 648 02 22,
e-mail: krbas@ciop.lodz.pl

Publikacje
 
Maksymalizuj
Przywróć
Oferta
 
Maksymalizuj
Minimalizuj

Pracownia Ochrony Głowy i Sprzętu Zabezpieczającego Przed Upadkiem Z Wysokości - Oferta

  • badania sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości według obowiązujących norm PN-EN a w tym: linek bezpieczeństwa, amortyzatorów, urządzeń samohamownych, urządzeń samozaciskowych, szelek bezpieczeństwa, pasów biodrowych, linek opasujących, systemów kotwiczenia indywidualnego sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości,
  • badania przemysłowych hełmów ochronnych według obowiązującej norm PN-EN 397,
  • badania wytrzymałościowe różnego typu materiałów włókienniczych i metalowych  oraz wyrobów gotowych,
  • doradztwo w zakresie doboru sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości i przemysłowych hełmów ochronnych dla specyficznych stanowisk pracy,
  • porady w zakresie metod stosowania, konserwacji i przechowywania sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości i przemysłowych hełmów ochronnych,
  • prowadzenie szkoleń w zakresie doboru i stosowania sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości i przemysłowych hełmów ochronnych.

 
Skład osobowy
 
Maksymalizuj
Minimalizuj
Projekty
 
Maksymalizuj
Minimalizuj
Opracowanie stanowisk i metod badań przestrzennych parametrów konstrukcyjnych hełmów dla potrzeb oceny ich właściwości ochronnych oraz projektowania z uwzględnieniem indywidualnych cech użytkowników
Kierownik projektu - dr inż. Marcin Jachowicz
Wykonawcy -
zobacz więcej
Opracowanie wytycznych konstrukcyjnych, wymagań i metod badań systemów kotwiczących sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości przeznaczonych do stosowania przez kilku użytkowników.
Kierownik projektu - dr inż. Krzysztof Baszczyński
Wykonawcy -
zobacz więcej
Opracowanie w technologii PVD (Phisical Vapour Deposition) nanostrukturalnych powłok zmniejszających wpływ promieniowania cieplnego na środki ochrony głowy i twarzy
Kierownik projektu - dr inż. Marcin Jachowicz
Wykonawcy -
zobacz więcej
Linki
 
Maksymalizuj
Minimalizuj
Artykuły
 
Maksymalizuj
Minimalizuj

Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości - Droga spadania

Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości - Droga spadania

 

Głównym zadaniem indywidualnego sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości jest zabezpieczenie ludzi na stanowiskach pracy, na których nie ma możliwości zastosowania innych rozwiązań ochronnych (np. ochron grupowych). Stosowanie indywidualnych systemów chroniących przed upadkiem z wysokości nie wyklucza niestety całkowicie ryzyka urazu spowodowanego zjawiskami towarzyszącymi powstrzymywaniu spadania. Jednym z najgroźniejszych zjawisk związanych ze stosowaniem takiego sprzętu jest zderzenie z elementami konstrukcyjnymi stanowiska pracy lub podłoża podczas powstrzymywania spadania z wysokości.

Do podstawowych czynników wpływających na ryzyko zderzenia użytkownika sprzętu ochronnego z elementami konstrukcyjnymi stanowiska pracy należą:

  • kształt i wymiary stanowiska pracy,
  • obecność niebezpiecznych elementów poniżej stanowiska pracy,
  • usytuowanie punktu kotwiczenia,
  • rodzaj zastosowanego sprzętu ochronnego a szczególnie podzespołu łącząco-amortyzującego.

 

  Rys.1 Działanie indywidualnego systemu chroniącego przed upadkiem z wysokości

Dla potrzeb zapewnienia odpowiednich warunków użytkowania indywidualnego sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości, a co za tym idzie bezpieczeństwa użytkownikowi, konieczna jest prawidłowa ocena całkowitej drogi spadania. Znajomość tej drogi pozwala na ocenę czy na danym stanowisku pracy jest wystarczająca przestrzeń na bezpieczne powstrzymanie spadania z wysokości.

Droga spadania w przypadku indywidualnego sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości składa się (jak to pokazano na rys.1.) z dwóch podstawowych składników:

  • drogi swobodnego spadania,
  • drogi powstrzymywania spadania.

Droga swobodnego spadania jest to dystans jaki przebywa pracownik od chwili utraty kontaktu z podłożem do napięcia się podzespołu łącząco-amortyzującego (łączącego szelki bezpieczeństwa z punktem kotwiczenia na konstrukcji nośnej stanowiska pracy). Dystans ten zależy od: odległości między punktem kotwiczenia a klamrą zaczepową szelek bezpieczeństwa oraz długości i rodzaju podzespołu łącząco-amortyzującego.


Droga powstrzymywania spadania jest to dystans jaki przebywa pracownik od chwili napięcia podzespołu łącząco-amortyzującego do zajęcia najniższej chwilowej pozycji podczas spadania.

Uwaga !

Na końcu powstrzymywania spadania pracownik zajmuje chwilowo najniższą pozycję. Jest ona niższa niż:
- wynikałoby to z początkowej długości podzespołu łącząco-amortyzującego,
- pozycja w stanie stabilnego zawieszenia po powstrzymaniu spadania.


Dystans ten zależy od: wydłużenia podzespołu łącząco-amortyzującego, wydłużenia szelek bezpieczeństwa i przemieszczenia się w nich użytkownika.
W praktyce o wielkości drogi powstrzymywania spadania decyduje głównie wydłużenie podzespołu łącząco-amortyzującego. Problem ten jest szczególnie istotny w przypadku podzespołów łącząco- amortyzujących zawierających elementy włókiennicze np. amortyzatorów włókienniczych oraz urządzeń samozaciskowych z giętkimi prowadnicami wykonanymi z lin włókienniczych. Problem ten jest tym bardziej istotny im w danym sprzęcie zastosowano dłuższy element włókienniczy. Z tego powodu najdłuższej drogi powstrzymywania spadania należy się spodziewać dla urządzeń samozaciskowych stosowanych z dużą czynną długością prowadnicy (odcinkiem prowadnicy pomiędzy punktem kotwiczenia a mechanizmem samozaciskowym - jak to przedstawiono na rys.2a).


Dla potrzeb prawidłowej oceny wysokości obszaru, wolnego od elementów konstrukcyjnych stanowiska pracy, niezbędnego dla bezpiecznego powstrzymywania spadania wygodne jest posłużenie się zależnością:

 

                                                      Rys. 2

Wysokość obszaru wolnego od elementów konstrukcyjnych stanowiska i podłoża = Całkowita droga spadania + 0,5m

Uwaga !

Podstawowym źródłem danych o wielkości drogi powstrzymywania spadania powinny być informacje pochodzące od producenta stosowanego sprzętu ochronnego, np. zawarte w instrukcji użytkowania.


Należy pamiętać, że parametry ochronne sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości zależą od warunków atmosferycznych, w których jest on stosowany. Do najważniejszych z tych czynników należą: temperatura, wilgotność i opady atmosferyczne. Czynniki te mogą również wpływać na wielkość drogi powstrzymywania spadania. Zgodnie z rys.3 wzrost temperatury i wilgotności oraz zamoczenie sprzętu na skutek opadów atmosferycznych może doprowadzić do istotnego wzrostu wydłużenia podzespołu łącząco-amortyzującego a co za tym idzie wzrostu całkowitej drogi spadania.

 

Rys. 3 Wpływ warunków atmosferycznych panujących podczas użytkowania na drogę powstrzymywania spadania typowego urządzenia samozaciskowego z giętką prowadnicą wykonaną z liny poliamidowej

Porady praktyczne

  • Punkt kotwiczenia indywidualnego systemu chroniącego przed upadkiem z wysokości powinien być lokalizowany w pionie nad głową użytkownika co minimalizuje efekt wahadła podczas powstrzymywania spadania i zmniejsza wielkość drogi swobodnego spadania
  • Podzespoły łącząco-amortyzujące powinny być tak dobierane aby minimalizować wielkość drogi swobodnego spadania użytkownika ( najmniejsze drogi swobodnego spadania można osiągnąć stosując amortyzatory włókiennicze połączone z linkami bezpieczeństwa o regulowanej długości, urządzenia samohamowne lub urządzenia samozaciskowe)
  • Zastosowanie konkretnego systemu ochronnego powinno być poprzedzone porównaniem potencjalnej całkowitej drogi spadania z wysokością obszaru wolnego od elementów konstrukcyjnych stanowiska pracy i podłoża
  • Podczas szacowania wielkości drogi spadania należy uwzględniać wpływ warunków panujących na stanowisku pracy