Zbrojarz
MIĘDZYNARODOWA KARTA CHARAKTERYSTYKI ZAGROŻEŃ ZAWODOWYCH

 

 

ZBROJARZ
Kto to jest zbrojarz?

 ]

Zbrojarz pracownikiem odpowiedzialnym za dobór i montowanie stalowego zbrojenia powstającego obiektu.

 

Jakie zagrożenia wiążą się z wykonywaniem tego zawodu?
  • Zbrojarz wykonuje swoją pracę najczęściej na placu budowy, a więc na otwartej przestrzeni na świeżym powietrzu. W lecie jest narażony na działanie promieni słonecznych i wysokiej temperatury, a zimą na działanie niskiej temperatury.
  • Praca na budowie wiąże się z zagrożeniami wynikającymi z pracy na wysokości i pracy w wykopach. Zagrożenie w pracy zbrojarza stanowią również same maszyny i urządzenia, których ruchome części – przy braku ostrożności, stają się bardzo niebezpieczne. 
Czynniki środowiska pracy związane z wykonywanym zawodem oraz ich możliwe skutki dla zdrowia

 

Czynniki mogące powodować wypadki

  • Praca na wysokości – możliwość powstania urazów lub śmierci na skutek braku środków ochrony zbiorowej i indywidualnej, brak nadzoru nad pracami na wysokości,
 
  • Praca poniżej poziomu gruntu, podczas zbrojenia fundamentów budowli – możliwość powstania urazów na skutek przysypania pracownika źle zabezpieczonym wykopem, brak nadzoru na wykonywaną pracą.
 
  • Elektronarzędzia – możliwość powstania urazów ciała, porażeń prądem na skutek nieumiejętnego ich stosowania, używania urządzeń uszkodzonych
 
  • Prace spawalnicze – możliwość poparzeń, wybuchów oraz uszkodzenia wzroku na skutek nieumiejętnego przeprowadzania prac spawalniczych, brak nadzoru ze strony kierownictwa.

 

  • Opiłki metalu, odpryski rdzy, metali – możliwość zaprószenia oczu, skaleczeń twarzy. Zwłaszcza podczas prac wykonywanych młotkiem.

 

Czynniki fizyczne

  • Hałas –emitowany elektronarzędziami, podczas prac zbrojarskich, przy braku środków ochrony indywidualnej, możliwość powstania uczucia zmęczenia, bólu głowy, przy narażeniu na długotrwały hałas możliwość uszkodzenia słuchu.
 
  • Prąd elektryczny, możliwość poparzeń, porażeń oraz śmierć, na skutek wadliwie działającej instalacji elektrycznej, uszkodzenia przewodów elektrycznych lub złego stanu technicznego elektronarzędzi
 
  • Drgania mechaniczne – głównie działające na górne kończyny, możliwość powstania zmian w układzie kostnym, oraz powstanie tzw. schorzenia białych palców na skutek niedokrwienia rąk
 
Czynniki chemiczne i pyły

  • Środki chemiczne, głównie farby lakiery i rozpuszczalniki, służące do malowania elementów stalowych, możliwość powstania reakcji alergicznych i zatruć, np. po pomyłkowym wypiciu rozpuszczalnika.
 
Czynniki biologiczne

  • Mikroorganizmy chorobotwórcze – możliwość częstych infekcji dróg oddechowych na skutek pracy na powietrzu oraz poprzez częsty kontakt z ludźmi.
 
Czynniki ergonomiczne, psychospołeczne i związane z organizacją pracy

  • Praca w wymuszonej pozycji ciała – praca wiąże się z wykonywaniem prac często w niewygodnych, wymuszonych pozycjach ciała, powoduje to powstanie bólu pleców, ramion.
 
  • Dźwiganie ciężarów – podczas przenoszenia elementów stalowych, często długich, powyżej 3m, może to przyczynić się do urazów ciała, problemów z kręgosłupem, przeciążeń.
 
  • Transport pionowy – możliwość powstania złamań lub zgnieceń, czasem śmierć Pracownika. Ryzyko wzrasta w przypadku stosowania uszkodzonych dźwigów, koszy transportowych, lin, zawiesi i uchwytów oraz wykonywania pracy przez nie przeszkolony personel.
 
  • Mikroklimat – praca wykonywana jest na otwartej przestrzeni, niezależnie od pory roku, w przypadku wysokich temperatur możliwość powstania udarów słonecznych, poparzeń skóry, omdleń w wyniku przegrzania organizmu. W przypadku pracy w niskich temperaturach, możliwość powstania częstych infekcji górnych dróg oddechowych oraz odmrożeń, głównie stóp.

 

  • Śliskie, nierówne powierzchnie – możliwość powstania urazów ciała, potłuczeń, skaleczeń oraz złamań.
 
  • Wąskie przejścia, dojścia – możliwość otarć, uderzeń.
 
  • Ostre krawędzie – możliwość powstania ukłuć, urazów,
 
Działania profilaktyczne

 

Należy zapewnić odpowiednie środki ochrony zbiorowej i indywidualnej do pracy na wysokości oraz w wykopach, w postaci rusztowań systemowych, drabin, kasków, szelek bezpieczeństwa, zabezpieczeń ścian wykopów, w celu ograniczenia zagrożenia. Należy kontrolować stan techniczny rusztowań, drabin, ścian wykopów po każdej dłuższej przerwie w pracy, po wietrznej pogodzie, przy każdej przebudowie systemów. Należy zapewnić bezpieczne dojścia i zejścia do miejsca pracy.
Pracownik wykonujący pracę zbrojarza, powinien być wyposażony w odpowiednie obuwie robocze, ocieplacze, rękawice i okulary ochronne.
Pracownikowi pracującemu na otwartym powietrzu należy zapewnić wodę do picia (zimna/ciepła), ciepłe posiłki o odpowiedniej kaloryczności oraz miejsce na odpoczynek i ogrzanie się zimą.
Należy przeprowadzać regularne szkolenia oraz przestrzegać norm dotyczących dźwigania ciężarów oraz ładunków powyżej 3m długości, w celu ograniczenia przeciążeń pracowników.
Elektronarzędzia należy regularnie kontrolować, pracownik przed rozpoczęciem pracy jest zobowiązany do przeprowadzenia stanu technicznego narzędzia, a wszelkie usterki zgłaszać przełożonemu w celu ich usunięcia.
Stosowane środki chemiczne powinny być przechowywane w oryginalnych opakowaniach, z umieszczonymi na nich etykietach. Pracownicy powinni mieć stały dostęp do kart charakterystyk substancji. Substancje szkodliwe i niebezpieczne powinny być przechowywane w odpowiednio wentylowanych pomieszczeniach.
Prace spawalnicze mogą być wykonywane przez pracownika posiadającego uprawnienia spawalnicze, z zachowaniem podstawowych zasad bezpieczeństwa. Butle gazowe, powinny być przechowywane w pozycji pionowej zabezpieczone przed przewróceniem. Większa ilość butli powinny być przechowywane z dala od miejsc, w których przebywają ludzie.
Należy przeprowadzać systematyczne pomiary ochrony przeciwporażeniowej i rezystancji izolacji.
Podczas prac transportowych pionowych należy wyznaczyć strefy przemieszczania materiałów. Należy wykorzystywać w pełni sprawny sprzęt. Należy zachować szczególną ostrożność, zarówno w przypadku osób kierujących dźwigami i osób uczestniczących w załadunku i zabezpieczaniu materiałów transportowanych.
Podczas prac zbrojarskich, podczas obróbki metali należy stosować środki ochrony indywidualnej w postaci okularów ochronnych oraz przyłbic. Maszyny i urządzenia mogą być stosowane tylko z osłonami, co znacznie ogranicza możliwość zaprószenia oczu.
Należy dbać o porządek na stanowisku pracy. Nie wolno zastawiać drób komunikacyjnych w celu ograniczenia przeszkód i upadków. Należy zapewnić odpowiednie podesty i przejścia komunikacyjne.
Informacje szczegółowe

 

Synonimy  
Definicja i/lub opis zawodu

 

Zbrojarz montuje ze stali zbrojeniowej szkielety konstrukcji żelbetowych, prowadzi proces montażu zbrojeń prefabrykatów żelbetowych oraz wykonuje prefabrykaty zbrojeń transportowane na plac budowy.

 

Zawody pokrewne  

betoniarz, murarz, dekarz, technik budownictwa

 

Wykonywane czynności Przed rozpoczęciem prac zbrojarskich Pracownik musi zapoznać się z rysunkami technicznymi stanowiącymi szczegółowy projekt budowlany. Na ich podstawie ustala rozwiązania konstrukcyjne i materiałowe. Pracownik wykonuje czynności przygotowawcze, polegające na przygotowaniu narzędzi i sprzętu do formowania zbrojenia, wybiera odpowiedni rodzaj wiązania oraz gatunek stalowych prętów. Zbrojenie powstaje poprzez połączenie szkieletu prętów odpowiednimi rodzajami wiązań, np.: węzłem prostym, dwurzędowym czy krzyżowym. Przygotowane zbrojenie jest montowane na stanowisku zbrojarskim i układane do deskowania, poprzedzone jest to transportem za pomocą dźwigów lub suwnic. Pracownik uczestniczy także w rozładunku i załadunku kształtowników stalowych, blach, gotowych konstrukcji stalowych, uczestniczy także w pracach porządkowych na terenie placu budowy.
Podstawowy stosowany sprzęt - agregaty do cięcia i prostowania stali
- nożyce zbrojarskie ręczne i mechaniczne
- giętarka, prościarka
- cęgi
- klucze zbrojarskie, suwmiarki, podcinaki, kleszcze, młotki, ręczne szczotki druciane
- spawarki
Miejsca/obszary, gdzie zawód występuje powszechnie - place budów
- hale tworzące gotowe półfabrykaty do zbrojenia.
Uwagi

 
Piśmiennictwo

  1. Rozporządzenie MPiPS z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. Dz. U z 2003 r., Nr 169, poz. 1650 z póź.zm);

  2. Rzporządzenie MZiOS z 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy. (Dz. U. Nr 69, poz.332 z póź.zm);
  3. Rozporządzenie MPiP S z dnia 14 marca 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych (Dz. U. Nr 26, poz. 313 z późn.zm.);
  4. Rozporządzenie MPiPS z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. Nr.82, poz. 537);
  5. Rozporządzenie MPiP S z dnia 14 marca 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych (Dz. U. Nr 26, poz. 313 z późn.zm.);
  6. BHP w praktyce, Bogdan Rączkowski, oddk Gdańsk 2010
 
MIKRO-BHP

Program MIKRO-BHP jest prostą w obsłudze aplikacją wyposażoną w zestaw funkcji, wspomagających  obowiązkowe czynności z zakresu bhp, zawierającą wyprofilowane branżowo kompendium wiedzy z tej dziedziny oraz instruktażowe informacje i opisy działań z zakresu prewencji wypadkowej, ułatwiające podnoszenie poziomu stanu bhp w mikrofirmach.

Ulotka informacyjna  nt. MIKRO-BHP 
Wersja DEMO programu MIKRO-BHP