CHLOREK ALLILU
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaChlorek allilu
Numer CAS107-05-1
Synonimy3-Chloropropen; 3-Chloropropen-1; 3-Chloropropylen; Y-Chloropropylen
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPFlam. Liq. 2 (Substancja ciekła łatwopalna, kat. 2), H225;
Carc. 2 (Rakotwórczość kat. 2), H351;
Muta. 2 (Mutagenność kat.1B), H341;
Acute Tox. 4*. inhal. (Toksyczność ostra, kat.4 – droga oddechowa), H332;
Acute Tox. 4,* dermal (Toksyczność ostra, kat.4 – skóra), H312;
Acute Tox. 4*, oral (Toksyczność ostra, kat.4 – droga pokarmowa), H302;
STOT RE 2 *(Działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie powtarzane, kat. 2), H373**;
Eye Irrit. 2 (Poważne uszkodzenie oczu/działanie drażniące na oczy, kat. 2), H319;
STOT SE 3 (Działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie jednorazowe, kat. 3), H335;
Skin Irrit. 2 (Działanie żrące/drażniące na skórę, kat. 2), H315;
Aquatic Acute 1 (Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego - zagrożenie ostre, kat. 1), H400;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H225: Wysoce łatwopalna ciecz i pary.
H351: Podejrzewa się, że powoduje raka .
H341: Podejrzewa się, że powoduje wady genetyczne .
H332: Działa szkodliwie w następstwie wdychania.
H312: Działa szkodliwie w kontakcie ze skórą.
H302: Działa szkodliwie po połknięciu.
H373**: Może powodować uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie .
H319: Działa drażniąco na oczy.
H335: Może powodować podrażnienie dróg oddechowych.
H315: Działa drażniąco na skórę.
H400: Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P210: Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. Nie palić.
P261: Unikać wdychania pyłu/dymu/gazu/mgły/par/rozpylonej cieczy.
P273: Nie wypuszczać do środowiska. (Unikać uwalniania do środowiska.)
P280: Stosować rękawice ochronne/odzież ochronną/ochronę oczu/ochronę twarzy.
P301 + P310: W przypadku połknięcia: natychmiast skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub lekarzem.
P305 + P351 + P338: W przypadku dostania się do oczu: Ostrożnie płukać wodą przez kilka minut. Wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć.
P309 + P311 : W przypadku narażenia lub złego samopoczucia: Skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub lekarzem.
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja F; Produkt łatwopalny, R11, Rakotw. Kat 3; R40, Muta. Kat.3; R68, Xn; Produkt szkodliwy R20/21/22-48/20, Xi; Produkt drażniący R36/37/38, N; R50
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
F Produkt łatwopalny
Xn Produkt szkodliwy
Xi Produkt drażniący
N Produkt niebezpieczny dla środowiska
Zwroty ryzyka (R)R40 - Ograniczone dowody działania rakotwórczego
R50 - Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne
R68 - Możliwe ryzyko powstania nieodwracalnych zmian w stanie zdrowia
R20/21/22 - Działa szkodliwie przez drogi oddechowe, w kontakcie ze skórą i po połknięciu
R36/37/38 - Działa drażniąco na oczy, drogi oddechowe i skórę
R48/20 - Działa szkodliwie przez drogi oddechowe; stwarza poważne zagrożenie zdrowia w następstwie długotrwałego narażenia
Zwroty bezpieczeństwa (S)S2 - Chronić przed dziećmi
S16 - Nie przechowywać w pobliżu źródeł zapłonu - nie palić tytoniu
S25 - Unikać zanieczyszczenia oczu
S26 - Zanieczyszczone oczy przemyć natychmiast dużą ilością wody i zasięgnąć porady lekarza
S46 - W razie połknięcia niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - pokaż opakowanie lub etykietę
S61 - Unikać zrzutów do środowiska. Postępować zgodnie z instrukcją lub kartą charakterystyki
S36/37 - Nosić odpowiednią odzież ochronną i odpowiednie rękawice ochronne
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 2 mg/m3
NDSCh:-
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04408:2011
PiMOŚP 2005, nr 4(46)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweInformacje ogólne:
Postać: ciecz bezbarwna lub jasno żółta
Zapach: ostry
Ważne informacje dotyczące zdrowia, bezpieczeństwa i środowiska:
pH: brak danych
Masa cząsteczkowa: 76,53
Temperatura wrzenia/zakres temperatur wrzenia: 44 - 46 °C
Temperatura krzepnięcia/topnienia: -135 °C
Temperatura zapłonu: -31 °C
Temperatura samozapłonu: 391 °C
Właściwości wybuchowe, % obj. w powietrzu: 2,9 - 11,2
Prężność par w temp. 20 °C: 39,3 kPa
Gęstość: 0,939 g/cm3
Rozpuszczalność w wodzie w temp. 20 °C: 3,6 g/l wody
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w etanolu, eterze etylowym i innych rozpuszczalnikach organicznych
Współczynnik podziału n-oktanol/woda log Kow: 1,5 obliczony
Lepkość: brak danych
Gęstość par względem powietrza: 2,64
Szybkość parowania: brak danych
Inne informacje:
Próg wyczuwalności zapachu związku wynosi 1,47 mg/m3.
Właściwości dodatkowe
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne TABELA
- działanie uczulające
Związek nie wykazuje działania uczulającego.
- toksyczność dawki powtórzonej
U pracowników narażonych na związek o stężeniu 3-354 mg/m3 przez 16 miesięcy stwierdzono zmiany funkcjonalne w wątrobie manifestujące się wzrostem aktywności enzymów w surowicy krwi. Przewlekłe narażenie na związek może być przyczyną występowania obwodowych polineuropatii.
- działanie mutagenne
Chlorek allilu wykazywał działanie mutagenne w badaniach in vitro na szczepach bakteryjnych (test Amesa) i drożdżach.
- działanie rakotwórcze
Wyniki wskazują, że związek działa rakotwórczo na myszy, powodując zmiany nowotworowe w przełyku po 78-tygodniowym podawaniu związku przez zgłębnik. Obserwowano również nowotwory skóry po podaniu na skórę myszy. Nie ma jednak dowodów na działanie rakotwórcze związku na ludzi.
- szkodliwe działanie na rozrodczość
W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania embriotoksycznego i teratogennego.
PiMOŚP, 4(50).

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: toksyczne, silnie drażniące, prawdopodobnie rakotwórcze.

Drogi wchłaniania: układ oddechowy, skóra, przewód pokarmowy

Objawy zatrucia ostrego: pary wywołują ból i łzawienie oczu, zaczerwienienie spojówek, zaburzenia widzenia, uczucie pieczenia w nosie i gardle, ból gardła, kaszel, osłabienie, bóle i zawroty głowy, ból za mostkiem, nudności, wymioty, duszność, skurcz oskrzeli, a w wysokich stężeniach obrzęk płuc i utratę przytomności.

Skażenie oczu wywołuje ból i zaczerwienienie spojówek, łzawienie, światłowstręt, zaburzenia widzenia oraz uszkodzenie rogówki mogące prowadzić do ślepoty.

Skażenie skóry powoduje zaczerwienienie, ból, pęcherze oraz może wywołać objawy jak w zatruciu inhalacyjnym.

Drogą pokarmową wywołuje pieczenie błon śluzowych jamy ustnej, przełyku, żołądka, nudności, wymioty, ból brzucha, bóle głowy oraz objawy jak w zatruciu inhalacyjnym.
Może wystąpić krwawienie, krwotok z przewodu pokarmowego.

Objawy zatrucia przewlekłego: działanie drażniące na skórę, błony śluzowe i oczy, objawiające się zaczerwienieniem i rumieniem skóry, nieżytem nosa, kaszlem i przewlekłym zapaleniem oskrzeli, zaczerwieniem i łzawieniem oczu. Może uszkodzić nerki i wątrobę, powoduje parestezje, a następnie polineuropatię (obwodowe zapalenie nerwów). Opisywana również bóle kości.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, bromek ipratropium (Atrovent), deksametazon do podawania inhalacyjnego, hydrokortyzon, furosemid, leki przeciwbólowe do podawania pozajelitowego.
Odtrutki: nie są znane.
Leczenie: postępowanie objawowe.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wyprowadzić zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić bezwzględny spokój (bezruch) w pozycji półleżącej lub siedzącej. Wysiłek fizyczny może wyzwolić obrzęk płuc. Chronić przed utratą ciepła. Podawać tlen, najlepiej przez maskę.
Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. W razie duszności z objawami spastycznymi oskrzelowymi należy podać do inhalacji Atrovent (1-2 rozpylenia). Objawy rozpoczynającego się obrzęku płuc uzasadniają: podanie inhalacyjnie deksametazonu lub/i dożylnie hydrokortyzonu, furosemidu. Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia.
Ułożyć w pozycji bocznej ustalonej. Chronić przed utratą ciepła. Usunąć z jamy ustnej ruchome protezy i inne ciała obce. Odessać strzykawką przez cewnik wydzielinę z nosa i jamy ustnej. Jeżeli zatruty oddycha - podać tlen najlepiej przez maskę.
Jeżeli nie oddycha - zastosować sztuczny oddech metodą usta-usta albo aparatem typu AMBU.
Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. Przy zaburzeniach oddychania zaintubować, prowadzić oddech aparatem typu AMBU. Objawy rozpoczynającego się obrzęku płuc uzasadniają: podanie inhalacyjnie deksametazonu lub/i dożylnie hydrokortyzonu, furosemidu.
Kontrolować akcję serca (EKG). Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież, zmyć skórę dużą ilością j wody, najlepiej bieżącej o temperaturze pokojowej. Założyć na oparzenia jałowy opatrunek. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
W każdym przypadku transport do szpitala karetką reanimacyjna PR ze względu na ryzyko wystąpienia objawów ogólnych zatrucia. Zapewnić konsultację dermatologiczną lub/i chirurgiczną. Można podać pozajelitowo leki przeciwbólowe.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej, przez około 15 minut (unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko mechanicznego uszkodzenia rogówki). Wezwać lekarza.
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
Zapewnić pilną konsultację okulistyczną. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Nie wywoływać wymiotów. Podać do wypicia białko jaj kurzych lub mleko. Poza tym nie podawać niczego doustnie. Nie podawać środków zobojętniających. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Postępowanie objawowe. Można podać pozajelitowo leki przeciwbólowe.
Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym
Pomoc lekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym
INFORMACJE DODATKOWE