1,1,2-TRICHLOROETAN
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
Nazwa1,1,2-Trichloroetan
Numer CAS79-00-5
Synonimy1,1,2-trójchloroetan
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPCarc. 2 (Rakotwórczość kat. 2), H351;
Acute Tox. 4(*). inhal. (Toksyczność ostra, kat.4 – droga oddechowa), H332;
Acute Tox. 4(*), dermal (Toksyczność ostra, kat.4 – skóra), H312;
Acute Tox. 4(*), oral (Toksyczność ostra, kat.4 – droga pokarmowa), H302;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeUwaga
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H351: Podejrzewa się, że powoduje raka .
H332: Działa szkodliwie w następstwie wdychania.
H302: Działa szkodliwie po połknięciu.
H312: Działa szkodliwie w kontakcie ze skórą.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P280: Stosować rękawice ochronne/odzież ochronną/ochronę oczu/ochronę twarzy.
Dodatkowe kody zwrotówEUH066: Powtarzające się narażenie może powodować wysuszanie lub pękanie skóry.
Specyficzne stężenia graniczne(*)
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja Rakotw. Kat. 3; R40, Xn; Produkt szkodliwy R20/21/22, R66
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
Xn Produkt szkodliwy
Zwroty ryzyka (R)R20/21/22 - Działa szkodliwie przez drogi oddechowe, w kontakcie ze skórą i po połknięciu.
R40 - Ograniczone dowody działania rakotwórczego.
R66 - Powtarzające się narażenie może powodować wysuszanie lub pękanie skóry.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S2 - Chronić przed dziećmi.
S9 - Przechowywać pojemnik w miejscu dobrze wentylowanym.
S36/37 - Nosić odpowiednią odzież ochronną i odpowiednie rękawice ochronne.
S46 - W razie połknięcia niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - pokaż opakowanie lub etykietę.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 40 mg/m3
NDSCh:-
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04325:2006
PN-Z-04179-03:1987(w)
PiMOŚP 2000, nr 3(25)
PiMOŚP 2011, nr 1(67)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 133,42
Stan skupienia w temp. 20°C: ciecz
Barwa: bezbarwna
Zapach: chloroformu
Temperatura topnienia: -30,4°C
Temperatura wrzenia: 113,65°C(1013 hPa)
Temperatura zapłonu: ciecz trudno zapalna
Temperatura samozapłonu: 537°C
Granice wybuchowości:
- dolna: 8,0% obj.
- górna: 15,5% obj.
Gęstość w temp. 20°C: 1,3390 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: 4,55
Prężność par w temp. 20°C: 133 hPa
Stężenie pary nasyconej w temp. 20°C: 728 g/m3
Rozpuszczalność w wodzie w temp. 20°C: 0,132% wag.
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w większości rozpuszczalników organicznych
Właściwości dodatkoweTemperatura krytyczna: 260°C
Ciśnienie krytyczne: 51 MPa
Współczynnik załamania światła w temp. 20°C: 1,4379
Lepkość w temp. 15°C: 0,903 mPa s
Ciepło właściwe: 1,08 J/(g K)
Ciepło parowania:
- w temp. wrzenia: 241,0 J/g
- w temp. 25°C: 241,8 J/g
Współczynnik podziału n-oktanol/woda (log POW): 2,49
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - 245-555 mg/m3
LD50 (szczur, doustnie) - 9600 mg/kg
LC50 (szczur, inhalacja) - 100000 mg/m3 (4 h)
LD50 (królik, szczur, skóra) - brak danych
TCL0 (człowiek, inhalacja) - 5100 mg/m3 (70 min)
TDL0 (człowiek, doustnie) - 670 mg/kg

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja szkodliwa, drażniąca, działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy; może wywołać uczulenie.

Drogi wchłaniania: drogi oddechowe, skóra, przewód pokarmowy.

Objawy zatrucia ostrego: w postaci pary powoduje podrażnienie spojówek i górnych dróg oddechowych. W stężeniu przekraczającym 2000 mg/m3 wywołuje ból i zawroty głowy, pobudzenie psychoruchowe, drażliwość, halucynacje, zaburzenia koordynacji ruchów i równowagi (chodu). Mogą występować mdłości, wymioty, biegunka, zaburzenia rytmu serca, utrata świadomości. W bardzo dużych stężeniach (w czasie awarii lub u narkomanów) szybko następuje utrata przytomności.

Skażenie skóry ciekłą substancją wywołuje miejscowe zaczerwienienie.

Skażenie oczu ciekłą substancją powoduje stan zapalny spojówek.

Skażenie skóry ciekłą substancją może prowadzić do miejscowego zaczerwienienia.

Drogą pokarmową wywołuje podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, mdłości, wymioty, ból brzucha i biegunkę oraz objawy ogólne jak w zatruciu drogą oddechową. Dawka toksyczna - ok. 50 ml. W następstwie ostrego zatrucia

Drogą pokarmową następuje uszkodzenie wątroby i nerek.

Objawy zatrucia przewlekłego: kontaktowe zapalenie skóry, wysuszenie skóry, przewlekłe zapalenie spojówek.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, parafina płynna.
Odtrutki: nie są znane.
Leczenie: postępowanie objawowe.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wyprowadzić zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój w pozycji dowolnej. Podawać tlen do oddychania. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Postępowanie objawowe. Transport do szpitala karetką PR pod nadzorem lekarza.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia. Ułożyć w pozycji bocznej ustalonej. Usunąć z jamy ustnej ruchome protezy i inne ciała obce. Odessać przez cewnik strzykawką wydzielinę z nosa i jamy ustnej. Jeżeli poszkodowany nie oddycha, zastosować sztuczne oddychanie metodą usta-usta albo za pomocą aparatu typu AMBU. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
W razie zaburzeń oddychania zaintubować, zastosować sztuczne oddychanie za pomocą aparatu typu AMBU, z podawaniem tlenu. Kontrolować akcję serca (EKG). Nie podawać adrenaliny i innych amin katecholowych. Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież, myć skórę dużą ilością letniej, bieżącej wody (z mydłem, jeżeli nie ma zmian). Na oparzenia nałożyć jałowe opatrunki. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Skażenie dużej powierzchni skóry może spowodować ogólne objawy zatrucia, co uzasadnia transport do szpitala karetką PR; zmiany skórne wymagają konsultacji dermatologa.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy dużą ilością zimnej wody, najlepiej bieżącej, co najmniej 15 minut.
Uwaga: osoby narażone na ryzyko skażenia oczu powinny być pouczone o sposobie i konieczności ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
Zapewnić konsultację okulistyczną. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Natychmiast po połknięciu (do 5 minut) poszkodowany powinien sam wywołać u siebie wymioty. Później nie prowokować wymiotów. Podać do wypicia 150 ml płynnej parafiny. Nie podawać mleka, tłuszczów i alkoholu. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.
Pomoc lekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.
INFORMACJE DODATKOWE