BENZYDYNA
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaBenzydyna
Numer CAS92-87-5
Synonimy
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPCarc. 1A (Rakotwórczość kat. 1A), H350;
Acute Tox. 4, oral (Toksyczność ostra, kat.4 – droga pokarmowa), H302;
Aquatic Acute 1 (Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego - zagrożenie ostre, kat. 1), H400;
Aquatic Chronic 1 (Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego - zagrożenie przewlekłe, kat. 1), H410;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H350: Może powodować raka .
H302: Działa szkodliwie po połknięciu.
H410: Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P201: Przed użyciem zapoznać się ze specjalnymi środkami ostrożności.
P273: Nie wypuszczać do środowiska. (Unikać uwalniania do środowiska.)
P308 + P313: W przypadku narażenia lub styczności: Zasięgnąć porady/ zgłosić się pod opiekę lekarza.
P501: Zawartość/pojemnik usuwać do … .
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczneCarc. 1A (Rakotwórczość kat. 1A), H350: C ≥ 0,01 %
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja Rakotw. Kat. 1; R45, Xn; Produkt szkodliwy R22, N; Produkt niebezpieczny dla środowiska R50-53
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
Xn Produkt szkodliwy
N Produkt niebezpieczny dla środowiska
T Produkt toksyczny
Zwroty ryzyka (R)R45 - Może powodować raka.
R22 - Działa szkodliwie po połknięciu.
R50/53 - Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne; może powodować długo utrzymujące się niekorzystne zmiany w środowisku wodnym.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S53 - Unikać narażenia przed użyciem zapoznać się z instrukcją.
S45 - W przypadku awarii lub jeżeli źle się poczujesz, niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - jeżeli to możliwe, pokaż etykietę.
S60 - Produkt i opakowanie usuwać jako odpad niebezpieczny.
S61 - Unikać zrzutów do środowiska. Postępować zgodnie z instrukcją lub kartą charakterystyki.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 0 mg/m3
NDSCh:0 mg/m3
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04145-02:1985(w)
PN-Z-04145-03:1985(w)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 184,23
Stan skupienia w temp. 20°C: ciało stałe
Barwa: biała do jasnoróżowej
Zapach: aromatyczny
Temperatura topnienia: 128°C
Temperatura wrzenia: 402°C
Temperatura zapłonu: brak danych
Temperatura samozapłonu: brak danych
Granice wybuchowości: brak danych
Stężenie stechiometryczne: brak danych
Gęstość w temp. 20°C: 1,25 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: 6,36
Prężność par: brak danych
Stężenie pary nasyconej: brak danych
Rozpuszczalność w wodzie w temp. 25°C: 0,04% wag.
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w alkoholu etylowym, eterze etylowym, DMSO
Właściwości dodatkoweCiepło spalania: -35,4 kJ/g
Współczynnik podziału n-oktanol/woda (log POW): -1,81
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - brak danych
LD50 (szczur, doustnie) - 309 mg/kg
LC50 (szczur, inhalacja) - brak danych
LD50 (królik, szczur, skóra) - brak danych
TCL0 (człowiek, inhalacja) - 17,6 mg/m3

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja rakotwórcza, drażniąca, uczulająca. Przypuszczalnie może wywołać methemoglobinemię (brak aktualnych danych).

Drogi wchłaniania: przez drogi oddechowe, skórę, z przewodu pokarmowego.

Objawy zatrucia ostrego: pył wywołuje łzawienie oczu, zaczerwienienie spojówek, kaszel. Po kilkugodzinnym narażeniu na benzydynę w bardzo dużych stężeniach prawdopodobnie może wystąpić ból głowy, duszność, sinoniebieskie zabarwienie warg, paznokci, skóry.

Skażenie skóry wywołuje jej zaczerwienienie, a po przedłużonym kontakcie objawy jak w zatruciu inhalacyjnym.

Skażenie oczu pyłem może wywołać łzawienie, ból, zaczerwienienie spojówek z ryzykiem uszkodzenia rogówki.

Drogą pokarmową prawdopodobnie może wywołać mdłości, wymioty i objawy jak w zatruciu drogą oddechową.
Uwaga: nie opisywano ostrych zatruć.

Objawy zatrucia przewlekłego: kontaktowe, uczuleniowe zapalenie skóry. Nowotwory pęcherza moczowego i dróg moczowych.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki (odtrutki): tlen, 1-procentowy roztwór błękitu metylenowego w ampułkach do podawania dożylnego, witamina C w ampułkach po 500 mg.
Leczenie: tlen, objawowe; w razie wskazań - stosowanie odtrutek jw.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wyprowadzić zatrutego z miejsca narażenia, zapewnić spokój w dowolnej pozycji. Podawać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę.
Pomoc lekarska:
Postępowanie objawowe. W razie pojawienia się zasinienia warg, błony śluzowej jamy ustnej, paznokci - kontynuować podawanie tlenu, podać witaminę C dożylnie. Transport do szpitala, ośrodka ostrych zatruć, karetką reanimacyjną PR - w celu zapewnienia oznaczenia methemoglobiny we krwi i ustalenia wskazań do stosowania błękitu metylenowego.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież, obmyć skórę dużą ilością letniej wody, najlepiej bieżącej, z mydłem.
Pomoc lekarska:
W razie zmian skórnych zapewnić konsultację dermatologiczną. W razie objawów jak w zatruciu inhalacyjnym - takie samo postępowanie.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy około 15 minut dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej.
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
W każdym przypadku skażenia oczu konieczna konsultacja okulistyczna. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Nie wywoływać wymiotów. Podać do wypicia białko jaj kurzych. Poza tym nie podawać niczego doustnie. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Postępowanie objawowe. Konieczny natychmiastowy transport do szpitala ze względu na ryzyko wystąpienia hemolizy krwi, uszkodzenia wątroby i nerek.
INFORMACJE DODATKOWE