2-NITROANILINA
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
Nazwa2-Nitroanilina
Numer CAS88-74-4
Synonimyo-nitroanilina, o-aminonitrobenzen
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPAcute Tox. 3*, inhal. (Toksyczność ostra, kat.3 – droga oddechowa), H331;
Acute Tox. 3*, drmal, H311;
Acute Tox. 3*, oral (Toksyczność ostra, kat.3 – droga pokarmowa), H301;
STOT RE 2 (Działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie powtarzane, kat. 2), H373**;
Aquatic Chronic 3 (Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego, kat. 3), H412;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H331: Działa toksycznie w następstwie wdychania.
H311: Działa toksycznie w kontakcie ze skórą.
H301: Działa toksycznie po połknięciu.
H373**: Może powodować uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie .
H412: Działa szkodliwie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P261: Unikać wdychania pyłu/dymu/gazu/mgły/par/rozpylonej cieczy.
P273: Nie wypuszczać do środowiska. (Unikać uwalniania do środowiska.)
P280: Stosować rękawice ochronne/odzież ochronną/ochronę oczu/ochronę twarzy.
P301 + P310: W przypadku połknięcia: natychmiast skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub lekarzem.
P311: Skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub lekarzem.
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja T; Produkt toksyczny R23/24/25, R33, R52-53
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
T Produkt toksyczny
Zwroty ryzyka (R)R23/24/25 - Działa toksycznie przez drogi oddechowe, w kontakcie ze skórą i po połknięciu.
R33 - Niebezpieczeństwo kumulacji w organizmie.
R52/53 - Działa szkodliwie na organizmy wodne; może powodować długo utrzymujące się niekorzystne zmiany w środowisku wodnym.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S1/2 - Przechowywać pod zamknięciem i chronić przed dziećmi.
S28 - Zanieczyszczoną skórę natychmiast przemyć dużą ilością chłodnej wody (o temperaturze pokojowej), najlepiej bieżącej.
S36/37 - Nosić odpowiednią odzież ochronną i odpowiednie rękawice ochronne.
S45 - W przypadku awarii lub jeżeli źle się poczujesz, niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - jeżeli to możliwe, pokaż etykietę.
S61 - Unikać zrzutów do środowiska. Postępować zgodnie z instrukcją lub kartą charakterystyki.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 3 mg/m3
NDSCh:10 mg/m3
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04031-04:1988(w)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 138,13
Stan skupienia w temp. 20°C: ciało stałe
Barwa: żółta
Zapach: charakterystyczny
Temperatura topnienia: 71°C
Temperatura wrzenia: 284°C z rozkładem
Temperatura zapłonu: 168°C
Temperatura samozapłonu: 519°C
Dolna granica wybuchowości w mieszaninie z powietrzem: 1,4%
Stężenie stechiometryczne: 3,13% obj.
Gęstość w temp. 15°C: 1,44 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: 4,8
Prężność par:
- w temp. 20°C: 0,04 Pa
- w temp. 30°C: 0,25 Pa
Stężenie pary nasyconej:
- w temp. 20°C: 0,0025 g/m3
- w temp. 30°C: 0,007 g/m3
Rozpuszczalność w wodzie w temp. 20°C: 0,13% wag.
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w etanolu
Właściwości dodatkoweWspółczynnik załamania światła w temp. 100°C: 1,5362
Lepkość w temp. 131°C: 1,44 mPa s
Ciepło sublimacji w temp. 40°C: 596,2 J/g
Ciepło topnienia w temp. topnienia: 116,5 J/g
Współczynnik podziału n-oktanol/woda (log POW): 1,44
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - brak danych
LD50 (szczur, doustnie) - 1600 mg/kg
LC50 (szczur, inhalacja) - brak danych
LD50 (królik, skóra) - 20000 mg/kg

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja toksyczna, wywołuje methemoglobinemię i działa umiarkowanie drażniąco.

Drogi wchłaniania: drogi oddechowe, skóra (nieuszkodzona), przewód pokarmowy.

Objawy zatrucia ostrego: wdychanie pyłu lub par wywołuje uczucie suchości i pieczenia w gardle, może spowodować łzawienie i ból oczu; następnie pojawia się sinoniebieskie zabarwienie warg, paznokci i skóry, ból i zawroty głowy, narastająca duszność; zaburzenia świadomości. Może dojść do utraty przytomności wskutek niedotlenienia.

Skażenie skóry (zwłaszcza wilgotnej, w wysokiej temperaturze) wywołuje sinoniebieskie zabarwienie błon śluzowych i skóry, ból i zawroty głowy, duszność, zaburzenia świadomości. Może dojść do utraty przytomności. Następstwem zatrucia w okresie do 48 godz. może być hemoliza (rozpad) czerwonych krwinek z uszkodzeniem nerek.

Skażenie oczu może wywołać łzawienie i ból oczu, zaczerwienienie spojówek. Bezpośrednim następstwem może być uszkodzenie rogówki. Połknięcie niewielkiej ilości substancji stałej lub rozpuszczonej (np. w alkoholu) wywołuje nudności, wymioty, ból brzucha i prawdopodobnie objawy jak w zatruciu przez skórę i drogi oddechowe.

Objawy zatrucia przewlekłego: może wystąpić uszkodzenie wątroby.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki:tlen.
Odtrutki: 1-proc. roztwór błękitu metylenowego, witamina C w amp. po 500 mg.
Leczenie: tlen, błękit metylenowy dożylnie.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wyprowadzić zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój oraz wygodne ułożenie w dowolnej pozycji. Podawać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę. Chronić przed utratą ciepła. Nie podawać alkoholu w żadnej postaci. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. Jeżeli wystąpi sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych, podawać dożylnie 10 ml 1-proc. roztworu błękitu metylenowego, a następnie 500 mg witaminy C. Transport do szpitala (ośrodka ostrych zatruć) bez przerywania podawania tlenu.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia. Ułożyć w pozycji bocznej ustalonej. Usunąć z jamy ustnej ruchome protezy i inne ciała obce. Jeżeli zatruty oddycha, podawać tlen przez maskę. Jeżeli nie oddycha, zastosować sztuczne oddychanie metodą usta-usta lub za pomocą aparatu typu AMBU, z podawaniem tlenu. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. Sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych uzasadnia podanie (powoli) 10 ml 1-proc. roztworu błękitu metylenowego, a następnie 500 mg witaminy C, jeżeli nie ma wątpliwości, że nastąpiło zatrucie nitroaniliną. W przypadku zaburzeń oddychania zaintubować, zastosować sztuczne oddychanie za pomocą aparatu typu AMBU, z podawaniem tlenu. Założyć stałą drogę dożylną.
Uwaga: poprawa powinna nastąpić po 30 ÷ 40 min. Jeżeli po 1 godz. sinica nie ustąpiła, można powtórzyć iniekcję błękitu metylenowego. Nie przekraczać całkowitej dawki 7 mg/kg, tj. łącznie 0,5 g błękitu metylenowego.
Transport do szpitala karetką reanimacyjną, bez przerywania leczenia (brak poprawy uzasadnia wymienne przetaczanie krwi po potwierdzeniu methemoglobinemii).

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież, obmyć skórę dużą ilością chłodnej wody (o temperaturze pokojowej), najlepiej bieżącej. Następnie postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym. W razie miejscowego zaczerwienienia założyć jałowy opatrunek.
Pomoc lekarska:
Ze względu na ryzyko wystąpienia objawów ogólnych zatrucia w każdym przypadku konieczny jest transport do szpitala karetką PR. Wystąpienie sinoniebieskiego zabarwienia błon śluzowych i skóry uzasadnia postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy chłodną wodą, najlepiej bieżącą, co najmniej 15 minut. Poszkodowany może sam wykonać płukanie oczu.
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
Konieczna konsultacja okulistyczna wobec ryzyka uszkodzenia rogówki. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
W razie pomyłkowego połknięcia poszkodowany powinien natychmiast wywołać u siebie wymioty. Później nie prowokować wymiotów. Nie podawać mleka ani alkoholu. Dalsze postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.
Pomoc lekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.
Pomoc lekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.
INFORMACJE DODATKOWE