NADTLENEK WODORU
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaNadtlenek wodoru
Numer CAS7722-84-1
Synonimydwutlenek wodoru, perhydrol
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPOx. Liq. 1(Substancja ciekła utleniająca), 271;
Acute Tox. 4(*), inhal. (Toksyczność ostra, kat.4 – droga oddechowa), H332;
Acute Tox. 4(*), oral (Toksyczność ostra, kat.4 – droga pokarmowa), H302;
Skin Corr. 1A (Działanie żrące/drażniące na skórę, kat. 1A), H314;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H271: Może spowodować pożar lub wybuch; silny utleniacz.
H332: Działa szkodliwie w następstwie wdychania.
H302: Działa szkodliwie po połknięciu.
H314: Powoduje poważne oparzenia skóry oraz uszkodzenia oczu.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)BRAK
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczneOx. Liq. 1; H271: C ≥ 70%;
Ox. Liq. 2; H272: 50% ≤ C < 70%;
Skin Corr. 1A; H314: C ≥ 70%;
Skin Corr. 1B; H314: 50% ≤ C < 70%;
Skin Irrit. 2;H315: 35% ≤ C < 50%;
Eye Dam. 1; H318: 8% ≤ C < 50%;
Eye Irrit. 2; H319:5% ≤ C < 8%;
STOT SE 3; H335; C ≥ 35%;
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja R5, O; Substancja utleniająca, R8, C; Produkt żrący R35, Xn; Produkt szkodliwy R20/22
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
O Substancja utleniająca
C Produkt żrący
Xn Produkt szkodliwy
Zwroty ryzyka (R)R5 - Ogrzanie grozi wybuchem.
R8 - Kontakt z materiałami zapalnymi może spowodować pożar.
R20/22 - Działa szkodliwie przez drogi oddechowe i po połknięciu.
R35 - Powoduje poważne oparzenia.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S1/2 - Przechowywać pod zamknięciem i chronić przed dziećmi.
S17 - Nie przechowywać razem z materiałami zapalnymi.
S26 - Zanieczyszczone oczy przemyć natychmiast dużą ilością wody i zasięgnąć porady lekarza.
S28 - Zanieczyszczoną skórę natychmiast przemyć dużą ilością letniej, najlepiej bieżącej wody.
S36/37/39 - Nosić odpowiednią odzież ochronną, odpowiednie rękawice ochronne i okulary lub ochronę twarzy.
S45 - W przypadku awarii lub jeżeli źle się poczujesz, niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - jeżeli to możliwe, pokaż etykietę.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 0,4 mg/m3
NDSCh:0,8 mg/m3
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PiMOŚP 1997, z. 17
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 34,02
Stan skupienia w temp. 20°C: syropowata ciecz
Barwa: bezbarwna
Zapach: bez zapachu
Temperatura topnienia: -0,43°C
- roztwór 35-procentowy: -33°C
Temperatura wrzenia: 150,2°C
- roztwór 70-procentowy: 125°C
- roztwór 35-procentowy: 108°C
Gęstość w temp. 20°C: 1,45 g/cm3
- roztwór 70-procentowy: 1,19 g/cm3
- roztwór 35-procentowy: 1,13 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: 1,17
Prężność par w temp. 20°C: poniżej 1,9 hPa
Stężenie pary nasyconej:
- w temp. 20°C: 2,7 g/cm3
- w temp. 30°C: 5,3 g/cm3
Rozpuszczalność w wodzie: rozpuszcza się bez ograniczeń
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w eterze etylowym, alkoholu etylowym
Właściwości dodatkoweTemperatura krytyczna: 457°C
Ciśnienie krytyczne: 21MPa
Współczynnik załamania światła w temp. 20°C: 1,4084
- roztwór 35-procentowy: 1,3563
Lepkość w temp. 20°C: 1,25 mPa s
- roztwór 35-procentowy: 1,11 mPa s
Ciepło właściwe: 2,63 J/(g K)
Ciepło parowania:
- w temp. wrzenia 1387 J/g
- w temp. 25°C: 1519 J/g
Ciepło topnienia: 368 J/g
Współczynnik podziału n-oktanol/woda (log POW): brak danych
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - brak danych
LD50 (szczur, doustnie) - brak danych
LC50 (szczur, inhalacja) - brak danych
LD50 (królik, szczur, skóra) - 4060 mg/kg
TCL0 (człowiek, inhalacja) - brak danych

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: roztwór o stężeniu nieprzekraczającym 20% działa drażniąco, o większym stężeniu - żrąco.

Drogi wchłaniania: w postaci par i mgły - przez drogi oddechowe, w postaci roztworu - drogą pokarmową.

Objawy zatrucia ostrego: w postaci par lub mgły zależnie od stężenia wywołuje: łzawienie oczu, zaczerwienienie i ból spojówek, kaszel, mdłości, wymioty, duszność, ból i zawroty głowy; może wystąpić obrzęk płuc; mogą wystąpić drętwienia kończyn, drgawki, utrata przytomności, wstrząs.

Skażenie skóry wywołuje jej zbielenie; jeśli skóra nie zostanie obmyta natychmiast, wystąpi zaczerwienienie, ból, pęcherze.
Mgła lub

Skażenie oczu roztworem może wywołać oparzenie chemiczne i owrzodzenie rogówki, niekiedy po kilkudniowym okresie utajenia.

Drogą pokarmową wywołuje ból gardła, przełyku, oparzenia z krwawieniem i perforacją ścian - może wówczas dojść do zaczopowania (zatoru) naczyń krwionośnych pęcherzykami uwalniającego się tlenu, z ryzykiem zgonu.
Niewielka dawka roztworu o stężeniu 20-40% może spowodować śmierć.
Powtarzające się narażenie inhalacyjne może wywołać bezsenność, drażliwość.

Objawy zatrucia przewlekłego: przewlekłych zatruć nie opisywano.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, Atrovent do inhalacji (w kapsułkach), deksametazon do podawania inhalacyjnego (np. Auxiloson), hydrokortyzon.
Odtrutki: nie są znane.
Leczenie: postępowanie objawowe.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść poszkodowanego z miejsca narażenia, ułożyć w wygodnej pozycji półleżącej lub siedzącej, zapewnić spokój i całkowity bezruch (wysiłek może sprowokować obrzęk płuc), chronić przed utratą ciepła. W razie skurczu głośni (duszenia się, bezgłosu, chrypki) można podać do wdychania Atrovent z kapsułki. Podawać tlen do oddychania. Natychmiast wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Jeżeli utrzymuje się skurcz głośni (bezgłos, stridor) - pomimo podania Atroventu - podać do inhalacji deksametazon, założyć stałą drogę dożylną, podać hydrokortyzon.
Brak poprawy uzasadnia natychmiastowy transport do szpitala karetką reanimacyjną PR. Dolegliwości i zmiany osłuchowe w płucach uzasadniają podanie inhalacyjne deksametazonu, dożylnie hydrokortyzonu, furosemidu. Kontynuować podawanie tlenu. W każdym przypadku transport do szpitala karetką reanimacyjną.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć skażoną odzież i obficie zmywać skórę letnią, bieżącą wodą. Na oparzenia założyć jałowy opatrunek. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Transport do szpitala karetką PR z zapewnieniem pomocy i leczenia chirurgicznego.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej, co najmniej 15 minut. Poszkodowany powinien sam wykonać płukanie oczu. Unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko mechanicznego uszkodzenia rogówki
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
W każdym przypadku skażenia oczu konieczna pilna konsultacja okulistyczna.
Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Nie wywoływać wymiotów. Podać do wypicia białko jaj kurzych ewentualnie mleko. Poza tym nie podawać niczego doustnie.
Pomoc lekarska:
Można podać środek przeciwbólowy parenteralnie (np. pyralginę dożylnie).
Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR z zapewnieniem pomocy chirurga ze względu na ryzyko krwotoku, zapaści.
INFORMACJE DODATKOWE