MOLIBDEN
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaMolibden
Numer CAS7439-98-7
Synonimy
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja F; Produkt łatwopalny, R11
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
F Produkt łatwopalny
Zwroty ryzyka (R)brak
Zwroty bezpieczeństwa (S)S2 - Chronić przed dziećmi.
S16 - Nie przechowywać w pobliżu źródeł zapłonu - nie palić tytoniu.
S3/7 - Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty w chłodnym miejscu.
S24/25 - Unikać zanieczyszczenia skóry i oczu.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 4 mg/m3
NDSCh:10 mg/m3
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04186-02:1988 (w)
PiMOŚP 2014, z.1(79)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa atomowa: 95,95
Stan skupienia w temp. 20°C: ciało stałe
Barwa: srebrzysta z metalicznym połyskiem lub szaroczarny proszek
Zapach: bez zapachu
Temperatura topnienia: 2620°C
Temperatura wrzenia: 4639°C
Temperatura zapłonu: nie dotyczy
Temperatura samozapłonu: brak danych
Granice wybuchowości w powietrzu: brak danych
Stężenie stechiometryczne: brak danych
Gęstość w temp. 20°C: 10,2 g/cm3
Gęstość nasypowa: 1400 kg/m3
Gęstość par względem powietrza: brak danych
Prężność par: brak danych
Rozpuszczalność w wodzie w temp. 25°C: nie rozpuszcza się
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w stężonych, gorących kwasach azotowym i siarkowym
Właściwości dodatkowe
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - bez zapachu
LD50 (szczur, doustnie) - brak danych
LC50 (szczur, inhalacja) - brak danych
LD50 (królik, skóra) - brak danych
TCL0 (człowiek, inhalacja) - brak danych

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja słabo drażniąca. Nie opisywano ostrych zatruć u ludzi.

Drogi wchłaniania: układ oddechowy, przewód pokarmowy.

Objawy zatrucia ostrego: w postaci pyłu może wywołać łzawienie i zaczerwienienie oczu, kaszel, duszność.

Skażenie skóry prawdopodobnie nie wywołuje zmian.

Skażenie oczu może wywołać ból i zaczerwienienie spojówek, łzawienie.

Drogą pokarmową wywołuje mdłości, wymioty, ból brzucha.

Objawy zatrucia przewlekłego: podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi i napady dny moczanowej, niedokrwistość, pylica płuc. Opisano także przypadki uszkodzenia wątroby, niedoczynności tarczycy.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen.
Odtrutki: nie są znane.
Leczenie: postępowanie objawowe.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wyprowadzić zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój w dowolnej pozycji.
Chronić przed utratą ciepła. W razie duszności podawać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Postępowanie objawowe. Transport do szpitala karetką PR pod nadzorem lekarza.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież - myć skórę dużą ilością wody, najlepiej bieżącej o temperaturze pokojowej.
Skierować poszkodowanego do lekarza.
Pomoc lekarska:
W razie wystąpienia zmian skórnych wskazana konsultacja dermatologiczna.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej, około 15 minut (unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko mechanicznego uszkodzenia rogówki). Wezwać lekarza.
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
Zapewnić konsultację okulistyczną. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza
okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Natychmiast po połknięciu poszkodowany powinien sam prowokować u siebie wymioty.
Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Postępowanie objawowe. Transport do szpitala karetką PR pod nadzorem lekarza.
INFORMACJE DODATKOWE