MIEDŹ
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaMiedź
Numer CAS7440-50-8
Synonimy
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPFlam. Sol. 1 (Substancja stała łatwopalna), H228;
Aquatic Acute 1 (Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego - zagrożenie ostre, kat. 1), H400;
Aquatic Chronic 1 (Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego - zagrożenie przewlekłe, kat. 1), H410;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H228: Substancja stała łatwopalna.
H410: Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P210: Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. Nie palić.
P272: Zanieczyszczonej odzieży ochronnej nie wynosić poza miejsce pracy.
P501: Zawartość/pojemnik usuwać do … .
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja F; Produkt łatwopalny, R11
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
F Produkt łatwopalny
Zwroty ryzyka (R)brak
Zwroty bezpieczeństwa (S)S16 - Nie przechowywać w pobliżu źródeł zapłonu - nie palić tytoniu.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 0,2 mg/m3
NDSCh:-
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04106-01:1977
PN-Z-04106-02:1979
PN-Z-04106-3:2002
PiMOŚP 1998, z. 19
PiMOŚP 2011, 1(67)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 63,55
Stan skupienia w temp. 20°C: ciało stale
Barwa: czerwonobrązowa
Zapach: bez zapachu
Temperatura topnienia: 1083°C
Temperatura wrzenia: 2595°C
Temperatura zapłonu: brak danych
Temperatura samozapłonu: brak danych
Granica wybuchowości: brak danych
Gęstość temp. 20°C: 8,93 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: brak danych
Prężność par w temp. 1268°C: 1,33 hPa
Stężenie pary nasyconej: brak danych
Rozpuszczalność w wodzie: nie rozpuszcza się
Rozpuszczalność winnych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w kwasie azotowym i gorącym kwasie siarkowym
Właściwości dodatkoweCiepło właściwe: 0,39 J/(g K)
Ciepło topnienia: 204,9 J/g
Ciepło parowania: 4800 J/g
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - bez zapachu
LD50 (szczur, doustnie) - brak danych
LC50 (szczur, inhalacja) - brak danych
LD50 (królik, szczur, skóra) - brak danych
TDL0 (człowiek, doustnie) - 0,12 mg/kg

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja drażniąca, uczulająca, może być przyczyną gorączki odlewników, uszkadza wątrobę i powoduje zmiany we krwi.
Miedź jest metalem niezbędnym dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka i zwierząt. Dawka dzienna pobierana w pożywieniu wynosi 2-5 mg, a u osób spożywających bogate w miedź pożywienie (np. orzechy, czekoladę, grzyby) wzrasta 10-krotnie.

Drogi wchłaniania: układ oddechowy, przewód pokarmowy.

Objawy zatrucia ostrego: w postaci pyłu i dymów w stężeniu około 0,1 mg/m3 może wywołać łzawienie i zaczerwienienie oczu, kaszel, duszność, nudności, wymioty, skurcz oskrzeli. Pary powstające w czasie wytapiania mogą wywoływać dreszcze i gorączkę (gorączka odlewników), która może wystąpić po kilkugodzinnym okresie bezobjawowym.

Skażenie oczu może wywołać ból i zaczerwienienie spojówek.

Drogą pokarmową wywołuje mdłości, wymioty, ból brzucha, biegunkę. Objawy te mogą wystąpić po dawce wynoszącej 120 mg/kg masy ciała.

Objawy zatrucia przewlekłego: uszkodzenie wątroby w następstwie nadmiaru pokarmów zawierających dużo miedzi, szczególnie u osób z wadami wrodzonymi (genetycznie uwarunkowanymi).
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, Atrovent do podawania inhalacyjnego.
Odtrutki: penicylamina - Cuprenil tabl. po 250 mg do stosowania w warunkach szpitalnych.
Leczenie: postępowanie objawowe.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wyprowadzić poszkodowanego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój w dowolnej pozycji.
Chronić przed utratą ciepła. W razie duszności podawać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Postępowanie objawowe. W razie duszności z oskrzelowymi objawami spastycznymi należy podać do inhalacji Atrovent (1-2 rozpylenia).
Transport do szpitala karetką PR pod nadzorem lekarza.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież, myć skórę dużą ilością letniej wody, najlepiej bieżącej.
Pomoc lekarska:
W zależności od lokalizacji i rozległości zmian zapewnić konsultację dermatologiczną.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej, około 15 minut (unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko mechanicznego uszkodzenia rogówki). Wezwać lekarza.
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
Zapewnić konsultację okulistyczną. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Natychmiast po połknięciu poszkodowany powinien sam u siebie prowokować wymioty.
Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Postępowanie objawowe.
Transport do szpitala karetką PR pod nadzorem lekarza.
INFORMACJE DODATKOWE