ETER DIMETYLOWY
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaEter dimetylowy
Numer CAS115-10-6
Synonimytlenek dimetylu, metoksymetan, eter drzewny
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPFlam. Gas 1 (Gaz łatwopalny, kat.1), H220;
Press. Gas (Gaz pod ciśnieniem);
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H220: Skrajnie łatwopalny gaz.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P210: Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. Nie palić.
P377: W przypadku płonięcia wyciekającego gazu: Nie gasić, jeżeli nie można bezpiecznie zahamować wycieku.
P381: Wyeliminować wszystkie źródła zapłonu, jeżeli jest to bezpieczne.
P403: Przechowywać w dobrze wentylowanym miejscu.
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja F+; Produkt skrajnie łatwopalny, R12
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
F+ Produkt skrajnie łatwopalny
Zwroty ryzyka (R)brak
Zwroty bezpieczeństwa (S)S(2) - Chronić przed dziećmi.
S9 - Przechowywać pojemnik w miejscu dobrze wentylowanym.
S16 - Nie przechowywać w pobliżu źródeł zapłonu - nie palić tytoniu.
S33 - Zastosować środki ostrożności zapobiegające wyładowaniom elektrostatycznym.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 1000 mg/m3
NDSCh:-
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04414:2009
PiMOŚP 2007, nr 1(51)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 46,07
Stan skupienia w temp. 20 °C: gaz
Barwa: bezbarwny
Zapach: eterowy
Temperatura topnienia (1013 hPa): -138,5 °C
Temperatura wrzenia (1013 hPa): -23,7 °C
Temperatura zapłonu: -42 °C
Temperatura samozapłonu: 350 °C
Granice wybuchowości w powietrzu:
- dolna: 3,4% obj.
- górna: 18% obj. (inne źródła - 27% obj.)
Stężenie stechiometryczne: 6,54% obj.
Gęstość gazu (25 °C; 1013 hPa): 1,20 g/dml
Gęstość gazu względem powietrza: 1,59
Gęstość cieczy (-23,5 °C; 1013 hPa): 0,724 g/cm3
Prężność gazu:
- w temp. 16,8 °C: 463,9 kPa
- w temp. 49,75 °C: 1136,6 kPa
Stężenie pary nasyconej: nie dotyczy - gaz
Rozpuszczalność w wodzie (18 °C, 1013 hPa): 7% wag.
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w alkoholu, eterze i większości rozpuszczalników organicznych
Właściwości dodatkoweTemperatura krytyczna: 128,8 °C
Ciśnienie krytyczne: 5,32 MPa
Gęstość krytyczna: 0,271 g/cml
Ciepło właściwe Cp (25 °C, 1013 hPa): 1,427 J/(g K)
Ciepło parowania w temp. wrzenia: 467,4 J/g
Ciepło spalania: 31,75 kJ/g
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - brak danych
LD50 (szczur, doustnie) - brak danych
LC50 (szczur, inhalacja) - 308000 mg/m3
LD50 (królik, skóra) - brak danych

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja drażniąca i działająca narkotycznie.

Drogi wchłaniania: układ oddechowy, skóra.

Objawy zatrucia ostrego: w postaci gazowej może wywołać łzawienie oczu, zaczerwienienie spojówek, kaszel. W wysokim stężeniu może wywołać ból i zawroty głowy, mdłości, wymioty, splątanie, bradykardię, hipotermię, drgawki i śpiączkę.

Skażenie skóry skroplonym gazem powoduje zaczerwienienie, a przy dużej powierzchni skażenia mogą wystąpić objawy jak w zatruciu inhalacyjnym.

Skażenie oczu skroplonym gazem może wywołać ból i łzawienie oczu, zaczerwienienie spojówek, uszkodzenie rogówki.

Drogą pokarmową wywołuje mdłości, wymioty, ból brzucha i objawy jak w zatruciu inhalacyjnym.

Objawy zatrucia przewlekłego: podrażnienie skóry, oczu i błon śluzowych. Mogą wystąpić bóle głowy, brak apetytu.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, bromek ipratropium (Atrovent) do podawania inhalacyjnego, diazepam (Relanium) w amp. po 10 mg do podawania pozajelitowego.
Odtrutki: nie są znane.
Leczenie: postępowanie objawowe.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój w dowolnej pozycji. Chronić przed utratą ciepła. Podać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. W razie duszności z oskrzelowymi objawami spastycznymi należy podać do inhalacji Atrovent - 1-2 rozpylenia.
Transport do szpitala karetką PR pod nadzorem lekarza.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia.
Ułożyć w pozycji bocznej ustalonej. Chronić przed utratą ciepła. Usunąć z jamy ustnej ruchome protezy i inne ciała obce. Odessać strzykawką przez cewnik wydzielinę z nosa i jamy ustnej.
Jeżeli zatruty oddycha - podać tlen przez maskę.
Jeżeli nie oddycha - zastosować sztuczny oddech metodą usta-usta albo za pomocą aparatu typu AMBU. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka).
Natychmiast wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
W razie zaburzeń oddychania zaintubować, prowadzić oddech za pomocą aparatu typu AMBU. Kontynuować podawanie tlenu. W przypadku wystąpienia drgawek podać pozajelitowo Relanium 10 mg (1 amp.)
Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież, myć skórę dużą ilością wody, najlepiej bieżącej o temperaturze pokojowej.
Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Ze względu na możliwość wystąpienia objawów ogólnych zatrucia przy dużej powierzchni skażenia skóry w każdym przypadku transport do szpitala karetką PR reanimacyjną.
Na odmrożenia założyć jałowy opatrunek. Konieczna konsultacja dermatologiczna lub/i chirurgiczna.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej, około 15 minut (unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko mechanicznego uszkodzenia rogówki). Wezwać lekarza.
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
Zapewnić konsultację okulistyczną. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza okulisty.
INFORMACJE DODATKOWE