1,1-DIMETYLOHYDRAZYNA
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
Nazwa1,1-Dimetylohydrazyna
Numer CAS57-14-7
SynonimyN,N-dimetylohydrazyna; dwumetylohydrazyna; dwumetylohydrazyna niesymetryczna
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPFlam. Liq. 2 (Substancja ciekła łatwopalna, kat. 2), H225;
Carc. 1B(Rakotwórczość kat. 1B), H350;
Acute Tox. 3(*), inhal. (Toksyczność ostra, kat.3 – droga oddechowa), H331;
Acute Tox. 3(*), oral (Toksyczność ostra, kat.3 – droga pokarmowa), H301;
Skin Corr. 1B (Działanie żrące/drażniące na skórę, kategoria 1B), H314;
Aquatic Chronic 2 (Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego, kat. 2), H411;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H225: Wysoce łatwopalna ciecz i pary.
H350: Może powodować raka .
H331: Działa toksycznie w następstwie wdychania.
H301: Działa toksycznie po połknięciu.
H314: Powoduje poważne oparzenia skóry oraz uszkodzenia oczu.
H411: Działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P201: Przed użyciem zapoznać się ze specjalnymi środkami ostrożności.
P210: Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. Nie palić.
P261: Unikać wdychania pyłu/dymu/gazu/mgły/par/rozpylonej cieczy.
P273: Nie wypuszczać do środowiska. (Unikać uwalniania do środowiska.)
P280: Stosować rękawice ochronne/odzież ochronną/ochronę oczu/ochronę twarzy.
P301 + P310: W przypadku połknięcia: natychmiast skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub lekarzem.
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja F; Produkt łatwopalny, R11, Rakotw. Kat. 2; R45, T; Produkt toksyczny R23/25, C; Produkt żrący R34, N; Produkt niebezpieczny dla środowiska R51-53
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
F Produkt łatwopalny
T Produkt toksyczny
C Produkt żrący
N Produkt niebezpieczny dla środowiska
Zwroty ryzyka (R)S1/2 - Przechowywać pod zamknięciem i chronić przed dziećmi.
S17 - Nie przechowywać razem z materiałami zapalnymi.
S26 - Zanieczyszczone oczy przemyć natychmiast dużą ilością wody i zasięgnąć porady lekarza.
S28 - Zanieczyszczoną skórę natychmiast przemyć dużą ilością letniej, najlepiej bieżącej wody.
S36/37/39 - Nosić odpowiednią odzież ochronną, odpowiednie rękawice ochronne i okulary lub ochronę twarzy.
S45 - W przypadku awarii lub jeżeli źle się poczujesz, niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - jeżeli to możliwe, pokaż etykietę.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S53 - Unikać narażenia - przed użyciem zapoznać się z instrukcją.
S45 - W przypadku awarii lub jeżeli źle się poczujesz, niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - jeżeli to możliwe, pokaż etykietę.
S61 - Unikać zrzutów do środowiska. Postępować zgodnie z instrukcją lub kartą charakterystyki.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 0,1 mg/m3
NDSCh:-
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04148-03:1987(W)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 60,12
Stan skupienia w temp. 20 °C: ciecz
Barwa: bezbarwna
Zapach: amoniakalny
Temperatura topnienia: -58 °C
Temperatura wrzenia: 63 °C
Temperatura zapłonu: -15 °C
Temperatura samozapłonu: 289 °C
Granice wybuchowości w powietrzu:
- dolna: 2,0% obj.
- górna: 25% obj.
Stężenie stechiometryczne: brak danych
Gęstość w temp. 25 °C: 0,782 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: 2,07
Prężność par:
- w temp. 20 °C: 16,4 kPa
- w temp. 25 °C: 15,7 kPa
Stężenie pary nasyconej: brak danych
Rozpuszczalność w wodzie w temp. 20 °C: miesza się z wodą
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: miesza się z alkoholem etylowym i eterem etylowym
Właściwości dodatkoweWspółczynnik załamania światła nD w temp. 22 °C: 1,4075
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - 12 ÷ 20 mg/m3
LD50 (szczur, doustnie) - 122 mg/kg
LC50 (szczur, inhalacja) - 630 mg/ ml (4 h)
LD50 (królik, skóra) - 1060 mg/kg

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka:
substancja żrąca, uczulająca; toksyczna dla ośrodkowego układu nerwowego.

Drogi wchłaniania: drogi oddechowe, skóra, przewód pokarmowy.

Objawy zatrucia ostrego: w postaci par wywołuje łzawienie i ból oczu, zaczerwienienie spojówek, obrzęk twarzy, uczucie pieczenia w nosie, gardle, kaszel i obrzęk płuc (po okresie utajenia). Może wystąpić pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia świadomości, drgawki, zaburzenia czynności serca, spadek ciśnienia tętniczego krwi.

Skażenie skóry ciekłą substancją wywołuje miejscowe oparzenie; wskutek wchłonięcia przez skórę mogą wystąpić ogólne objawy zatrucia, takie jak w zatruciu drogą inhalacyjną.

Skażenie oczu ciekłą substancją wywołuje oparzenie chemiczne z ryzykiem trwałego uszkodzenia gałki ocznej.

Drogą pokarmową wywołuje oparzenia błony śluzowej jamy ustnej i przełyku, nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę. Może nastąpić perforacja ścian przewodu pokarmowego. Może wystąpić rozpad (hemoliza) czerwonych krwinek, uszkodzenie wątroby i nerek.

Objawy ogólne mogą wystąpić niezależnie od drogi zatrucia.

Objawy zatrucia przewlekłego: mogą wystąpić zmiany uczuleniowe, uszkodzenie wątroby i nerek oraz zmiany w układzie nerwowym. Prawdopodobne działanie rakotwórcze.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, deksametazon do podawania inhalacyjnego, hydrokortyzon, furosemid, Relanium w amp. 10 mg; leki przeciwbólowe do podawania pozajelitowego.
Odtrutki: nie są znane.
Leczenie: postępowanie objawowe.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić bezwzględny spokój (bezruch) w pozycji półleżącej lub siedzącej. Wysiłek fizyczny może wyzwolić obrzęk płuc. Chronić przed utratą ciepła. Podawać tlen, najlepiej przez maskę. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Natychmiast wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu.
Objawy rozpoczynającego się obrzęku płuc uzasadniają podanie inhalacyjne deksametazonu lub/i dożylne hydrokortyzonu i furosemidu. W razie wystąpienia drgawek zastosować leczenie objawowe - można podać dożylnie Relanium 10 mg (1 amp.).
W każdym przypadku zatrucia inhalacyjnego transport do szpitala karetką reanimacyjną PR ze względu na ryzyko wystąpienia obrzęku płuc po okresie utajenia objawów.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia. Ułożyć w pozycji bocznej ustalonej. Chronić przed utratą ciepła. Usunąć z jamy ustnej ruchome protezy i inne ciała obce. Odessać przez cewnik strzykawką wydzielinę z nosa i jamy ustnej. Jeżeli zatruty oddycha, podać tlen przez maskę. Jeżeli nie oddycha, zastosować sztuczne oddychanie metodą usta-usta albo za pomocą aparatu typu AMBU. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Natychmiast wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
W razie zaburzeń oddychania zaintubować, zastosować sztuczne oddychanie za pomocą aparatu typu AMBU z podawaniem tlenu. Kontrolować akcję serca (EKG). Objawy rozpoczynającego się obrzęku płuc uzasadniają podanie dożylne hydrokortyzonu i furosemidu. W przypadku wystąpienia drgawek zastosować leczenie objawowe - można podać dożylnie Relanium 10 mg (1 amp.). Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież, myć skórę dużą ilością letniej wody, najlepiej bieżącej. Nie stosować środków zobojętniających. Założyć jałowy opatrunek na ewentualne oparzenia. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Transport do szpitala karetką PR, z zapewnieniem pomocy dermatologicznej lub chirurgicznej, oraz konieczność hospitalizacji ze względu na wchłanianie przez skórę i ryzyko ogólnych objawów zatrucia. Można podać pozajelitowo leki przeciwbólowe.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej, około 15 minut (unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko mechanicznego uszkodzenia rogówki).
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
W każdym przypadku skażenia oczu konieczna pilna konsultacja okulistyczna (ryzyko uszkodzenia rogówki). Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniem okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Nie wywoływać wymiotów, podać do wypicia białko jaj kurzych albo mleko, poza tym nie podawać niczego doustnie. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Natychmiast wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Postępowanie objawowe. Można podać pozajelitowo leki przeciwbólowe.
Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.
Pomoc lekarska:
W razie zaburzeń oddychania zaintubować, zastosować sztuczne oddychanie za pomocą aparatu typu AMBU z podawaniem tlenu. Kontrolować akcję serca (EKG). W razie wystąpienia drgawek zastosować leczenie objawowe - można podać pozajelitowo Relanium 10 mg (1 amp.).Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.
INFORMACJE DODATKOWE