DIAZOTAN(V) GLIKOLU ETYLENOWEGO
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaDiazotan(V) glikolu etylenowego
Numer CAS628-96-6
Synonimynitroglikol, dwuazotan glikolu etylenowego, dwuazotan etylenu, diazotan(V) etylenu
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPUnst. Expl. (Materiał wybuchowy), H200;
Acute Tox. 2 * inhal. (Toksyczność ostra, kat.2 – droga oddechowa), H330;
Acute Tox. 1, dermal (Toksyczność ostra, kat.1 – skóra), H310;
Acute Tox. 2 *, oral (Toksyczność ostra, kat.2 – droga pokarmowa), H300;
STOT RE 2 (Działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie powtarzane, kat. 2), H373 **;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H200: Materiały wybuchowe niestabilne.
H330: Wdychanie grozi śmiercią.
H310: Grozi śmiercią w kontakcie ze skórą.
H300: Połknięcie grozi śmiercią.
H373**: Może powodować uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie .
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P210: Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. Nie palić.
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja E; Produkt wybuchowy, R2, T+; Produkt bardzo toksyczny R26/27/28, R33
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
E Produkt wybuchowy
T+ Produkt bardzo toksyczny
Zwroty ryzyka (R)R2 - Zagrożenie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, kontaktu z ogniem lub innymi źródłami zapłonu.
R26/27/28 - Działa bardzo toksycznie przez drogi oddechowe, w kontakcie ze skórą i po połknięciu.
R33 - Niebezpieczeństwo kumulacji w organizmie.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S1/2 - Przechowywać pod zamknięciem i chronić przed dziećmi.
S33 - Zastosować środki ostrożności zapobiegające wyładowaniom elektrostatycznym.
S35 - Usuwać produkt i jego opakowanie w sposób bezpieczny.
S36/37 - Nosić odpowiednią odzież ochronną i odpowiednie rękawice ochronne.
S45 - W przypadku awarii lub jeżeli źle się poczujesz, niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - jeżeli to możliwe, pokaż etykietę.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 0,3 mg/m3
NDSCh:0,4 mg/m3
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04212-02:1989(w)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 152,08
Stan skupienia w temp. 20°C: ciecz
Barwa: bezbarwna lub żółta
Zapach: charakterystyczny
Temperatura topnienia: -20°C
Temperatura wrzenia: 197,5
Temperatura zapłonu: brak danych
Temperatura samozapłonu: brak danych
Granica wybuchowości: brak danych
Stężenie stechiometryczne: brak danych
Gęstość w temp. 20°C: 1,49 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: 5,25
Prężność par:
- w temp. 15°C: 0,023 hPa
- w temp. 20°C: 0,048 hPa
Stężenie pary nasyconej:
- w temp. 20°C: 0,33 g/m3
- w temp. 30°C: 0,90 g/m3
Rozpuszczalność w wodzie w temp. 25°C: 55% wag.
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: miesza się z chloroformem, czterochlorkiem węgla, metanolem, eterem etylowym, acetonem, benzenem, toluenem
Właściwości dodatkoweWspółczynnik załamania światła w temp. 21°C: 1,4463
Lepkość w temp. 20°C: 4,61 mPa s
Ciepło topnienia w temp. topnienia: 125,6 J/g
Ciepło wybuchu: -7390 kJ/kg
Szybkość detonacji: 7300 m/s
Temperatura deflagracji: 217°C
Wrażliwość na uderzenie: 0,2 N•m
Wrażliwość na tarcie: przy 353 N - brak
Średnica krytyczna: 24 mm
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - brak danych
LD50 (szczur, doustnie) - brak danych
LC50 (szczur, inhalacja) - brak danych
LD50 (królik, szczur, skóra) - brak danych

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja bardzo toksyczna, drażniąca, działająca toksycznie na układ krążenia oraz methemoglobinotwórczo.

Drogi wchłaniania: układ oddechowy, przewód pokarmowy, skóra.

Objawy zatrucia ostrego: w postaci par wywołuje ból i zawroty głowy, mdłości, bóle w klatce piersiowej, spadek ciśnienia tętniczego krwi, przyspieszenie czynności serca, zaburzenia rytmu serca oraz sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych, drgawki, utratę przytomności.

Skażenie skóry wywołuje zaczerwienienie oraz objawy jak w zatruciu inhalacyjnym.

Skażenie oczu może wywołać zaczerwienienie spojówek.

Drogą pokarmową wywołuje mdłości, wymioty oraz objawy jak w zatruciu inhalacyjnym.
Możliwość nagłych zgonów osób przewlekle narażonych po przerwaniu narażenia w dniach weekendu - w poniedziałek, przy pierwszym wysiłku, z powodu niewydolności naczyń wieńcowych (tzw. zgony poniedziałkowe).

Objawy zatrucia przewlekłego: brak danych.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, Relanium do podawania pozajelitowego.
Odtrutki: 1-proc. błękit metylenowy - do podawania dożylnego, witamina C - amp. po 500 mg.
Leczenie: tlen i odtrutka specyficzna: 1-proc. błękit metylenowy do podawania dożylnego, najlepiej w warunkach szpitalnych.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wyprowadzić zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój w dowolnej pozycji. Chronić przed utratą ciepła. Podać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. Założyć stałą drogę dożylną. Jeżeli wystąpi sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych, podać powoli dożylnie 10 ml 1-proc. błękitu metylenowego, a następnie witaminę C - 1 amp. (500 mg). Kontrolować akcję serca (EKG) i ciśnienie tętnicze krwi. Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Ułożyć zatrutego w pozycji bocznej ustalonej, usunąć z jamy ustnej ruchome protezy i inne ciała obce. Odessać strzykawką przez cewnik wydzielinę z nosa i jamy ustnej.
Jeżeli zatruty oddycha, podać tlen przez maskę.
Jeżeli nie oddycha, zastosować sztuczny oddech metodą usta-usta albo za pomocą aparatu typu AMBU z podawaniem tlenu. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu.
Przy zaburzeniach oddychania zaintubować, prowadzić oddech za pomocą aparatu typu AMBU z podawaniem tlenu. Założyć stałą drogę dożylną.
Jeżeli wystąpi sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych podać powoli dożylnie 10 ml 1-proc. błękitu metylenowego, a następnie witaminę C. W razie wystąpienia drgawek podać dożylnie Relanium - 1 amp. (10 mg). Kontrolować akcję serca (EKG) i ciśnienie tętnicze krwi
Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR bez przerywania leczenia.
(Podanie większej dawki odtrutek można powtórzyć - brak poprawy uzasadnia wymienne przetaczanie krwi po potwierdzeniu methemoglobinemii).

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież - myć skórę dużą ilością wody, najlepiej bieżącej o temperaturze pokojowej, z mydłem. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Ze względu na ryzyko wystąpienia objawów ogólnych zatrucia wskutek skażenia skóry w każdym przypadku konieczny jest transport do szpitala karetką PR pod nadzorem lekarza. Podać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę. Założyć stałą drogę dożylną. Jeżeli wystąpi sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych, podać powoli dożylnie 10 ml 1-proc. błękitu metylenowego, a następnie witaminę C - 1 amp. (500 mg). Kontrolować akcję serca (EKG) i ciśnienie tętnicze krwi.
W razie wystąpienia zmian skórnych wskazana konsultacja dermatologiczna lub chirurgiczna.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej, około 15 minut (unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko mechanicznego uszkodzenia rogówki). Wezwać lekarza.
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
Zapewnić konsultację okulistyczną. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
W razie omyłkowego połknięcia poszkodowany powinien natychmiast wywołać u siebie wymioty. Podać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. Założyć stałą drogę dożylną. Jeżeli wystąpi sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych, podać powoli dożylnie 10 ml 1-proc. błękitu metylenowego, a następnie witaminę C - 1 amp. (500 mg). Kontrolować akcję serca (EKG) i ciśnienie tętnicze krwi. Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.
Pomoc lekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.
Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR bez przerywania leczenia.
INFORMACJE DODATKOWE