CYKLOHEKSYLOAMINA
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaCykloheksyloamina
Numer CAS108-91-8
Synonimyaminocykloheksan, CHA
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPFlam. Liq. 3 (Substancja ciekła łatwopalna, kat. 3), H226;
Repr. 2 (Szkodliwość na rozrodczość kat. 2) H361f***;
;
Acute Tox. 4, dermal (Toksyczność ostra, kat.4 – skóra), H312;
Acute Tox. 4, oral (Toksyczność ostra, kat.4 – droga pokarmowa), H302;
Skin Corr. 1B (Działanie żrące/drażniące na skórę, kat. 1B), H314;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H226: Łatwopalna ciecz i pary.
H361f***: Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność.
H312: Działa szkodliwie w kontakcie ze skórą.
H302: Działa szkodliwie po połknięciu.
H314: Powoduje poważne oparzenia skóry oraz uszkodzenia oczu.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P210: Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. Nie palić.
P280: Stosować rękawice ochronne/odzież ochronną/ochronę oczu/ochronę twarzy.
P302 + P352: W przypadku kontaktu ze skórą: umyć dużą ilością wody lub...
P305 + P351 + P338: W przypadku dostania się do oczu: Ostrożnie płukać wodą przez kilka minut. Wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć.
P308 + P313: W przypadku narażenia lub styczności: Zasięgnąć porady/ zgłosić się pod opiekę lekarza.
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja R10, Xn; Produkt szkodliwy, R21/22, C; Produkt żrący R34
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
Xn Produkt szkodliwy
C Produkt żrący
Zwroty ryzyka (R)R10 - Produkt łatwo palny.
R21/22 - Działa szkodliwie w kontakcie ze skórą i po połknięciu.
R34 - Powoduje oparzenia.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S1/2 - Przechowywać pod zamknięciem i chronić przed dziećmi.
S36/37/39 - Nosić odpowiednią odzież ochronną, odpowiednie rękawice ochronne i okulary lub ochronę twarzy.
S45 - W przypadku awarii lub jeżeli źle się poczujesz, niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - jeżeli to możliwe, pokaż etykietę.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 40 mg/m3
NDSCh:80 mg/m3
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PiMOŚP 1997, z. 17
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 99,18
Stan skupienia w temp. 20°C: ciecz
Barwa: bezbarwna
Zapach: ostry, podobny do zapachu ryb
Temperatura topnienia: -17,7°C
Temperatura wrzenia: 134°C
Temperatura zapłonu: 26,5°C
Temperatura samozapłonu: 265°C
Granice wybuchowości w mieszaninie z powietrzem:
- dolna: 1,6% obj.
- górna: 9,4% obj.
Stężenie stechiometryczne: 2,22% obj.
Gęstość w temp. 20°C: 0,87 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: 3,42
Prężność par w temp. 20°C: 14,26 hPa
Stężenie pary nasyconej:
- w temp. 20°C: 53 g/m3
- w temp. 30°C: 79 g/m3
Rozpuszczalność w wodzie: rozpuszcza się bez ograniczeń
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w większości rozpuszczalników organicznych
Właściwości dodatkoweTemperatura krytyczna: 341,7°C
Współczynnik załamania światła w temp. 20°C: 1,4593
Lepkość w temp. 20°C: 1,66 mPa s
Ciepło właściwe: 2,37 J/(g K)
Ciepło parowania:
- w temp. wrzenia: 366,8 J/g
- w temp. 25°C: 461,2 J/g
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - 11 mg/m3
LD50 (szczur, doustnie) - 156 mg/kg
LC50 (szczur, inhalacja) - 7500 mg/m3
LD50 (królik, skóra) - 277 mg/kg

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja szkodliwa, drażniąca, żrąca, uczulająca.

Drogi wchłaniania: drogi oddechowe, skóra, przewód pokarmowy.

Objawy zatrucia ostrego: w postaci pary powoduje ból i łzawienie oczu, kaszel, chrypkę, duszność; przypuszczalnie skurcz głośni, oskrzeli.

Skażenie skóry ciekłą substancją wywołuje ból, zaczerwienienie oraz oparzenie chemiczne.

Skażenie oczu ciekłą substancją powoduje ból, łzawienie oczu, zaczerwienienie spojówek oraz oparzenie z ryzykiem uszkodzenia gałki ocznej.

Drogą pokarmową może wywołać nudności, wymioty, bóle brzucha z ryzykiem krwotoku oraz perforacji ścian przewodu pokarmowego.

Objawy zatrucia przewlekłego: nie opisywano. Prawdopodobnie powtarzający się kontakt z parą lub roztworem może wywołać przewlekłe zapalenie i uczulenia skóry.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, Atrovent i deksametazon do podawania inhalacyjnego, hydrokortyzon, pyralgina do podawania pozajelitowego
Odtrutki: nie są znane.
Leczenie: objawowe.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Natychmiast wyprowadzić zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój w pozycji półleżącej lub siedzącej. Chronić przed utratą ciepła. W razie duszności (uczucie "braku tchu") podawać tlen, najlepiej przez maskę. W razie "duszenia się", świszczącego oddechu, trudności w mówieniu, zatrutemu należy podać do inhalacji Atrovent (1-2 rozpylenia). W razie zatrzymania oddechu prowadzić sztuczne oddychanie za pomocą aparatu typu AMBU z podawaniem tlenu. Jeżeli wystąpiło pieczenie skóry - obmyć skórę letnią bieżącą wodą. W każdym przypadku wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. Obrzęk głośni, skurcz oskrzeli uzasadniają: podanie inhalacyjnie deksametazonu, dożylnie hydrokortyzonu, założenie stałej drogi dożylnej. Zatrzymanie oddechu uzasadnia intubację i prowadzenie oddechu za pomocą aparatu typu AMBU. W każdym przypadku zatrucia transport do szpitala karetką reanimacyjną PR pod nadzorem lekarza, bez przerywania leczenia.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Natychmiast zdjąć odzież, umyć skórę dużą ilością bieżącej, letniej wody. Założyć na oparzenia jałowe opatrunki. Chronić przed utratą ciepła.
Pomoc lekarska:
W zależności od lokalizacji i rozległości zmian transport do szpitala karetką PR w celu zapewnienia pomocy chirurgicznej albo dermatologicznej. W razie potrzeby można podawać pozajelitowo leki przeciwbólowe (np. pyralginę).

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy co najmniej 15 minut dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej. Unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko mechanicznego uszkodzenia rogówki.
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
W każdym przypadku skażenia oczu konieczna pilna konsultacja okulistyczna. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Nie wywoływać wymiotów. Można podać do picia białko jaj kurzych albo mleko. Poza tym nie podawać niczego doustnie. Nie podawać środków zobojętniających.
Pomoc lekarska:
Założyć stałą drogę dożylną ze względu na ryzyko krwotoku i wstrząsu. Podać pozajelitowo leki przeciwbólowe (np. pyralginę). Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR w celu zapewnienia pomocy chirurgicznej.
INFORMACJE DODATKOWE