NITROBENZEN
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaNitrobenzen
Numer CAS98-95-3
Synonimyolejek mirbanowy, esencja mirbanowa
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPCarc. 2 (Rakotwórczość kat. 2), H351;
Repr. 1B (Szkodliwość na rozrodczość kat. 2), H361F;
Acute Tox. 3, inhal. (Toksyczność ostra, kat.3 – droga oddechowa), H331;
Acute Tox. 3, dermal (Toksyczność ostra, kat.3 – skóra), H311; Acute Tox. 3 (Toksyczność ostra, kat.3 – droga pokarmowa), H301;
STOT RE 1 (Działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie powtarzane, kat. 1), H372;
Aquatic Chronic 2 (Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego, kat. 2), H412;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H351: Podejrzewa się, że powoduje raka .
H331: Działa toksycznie w następstwie wdychania.
H301: Działa toksycznie po połknięciu.
H311: Działa toksycznie w kontakcie ze skórą.
H301: Działa toksycznie po połknięciu.
H372: Powoduje uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie .
H412: Działa szkodliwie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P301 + P310: W przypadku połknięcia: natychmiast skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub lekarzem.
P280: Stosować rękawice ochronne/odzież ochronną/ochronę oczu/ochronę twarzy.
P302 + P350: W przypadku dostania się na skórę: Delikatnie umyć dużą ilością wody z mydłem.
P304 + P340: W przypadku dostania się do dróg oddechowych: Wyprowadzić lub wynieść poszkodowanego na świeże powietrze i zapewnić warunki do odpoczynku w pozycji umożliwiającej swobodne oddychanie.
P260: Nie wdychać pyłu/dymu/gazu/mgły/par/rozpylonej cieczy.
P273: Nie wypuszczać do środowiska. (Unikać uwalniania do środowiska.)
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja Rakotw. Kat. 3; R40, Repro. Kat. 3; R62 , T; Produkt toksyczny R23/24/25-48/23/24, N; Produkt niebezpiecvzny dla środowiska R51-53
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
T Produkt toksyczny
N Produkt niebezpiecvzny dla środowiska
Zwroty ryzyka (R)R23/24/25 - Działa toksycznie przez drogi oddechowe, w kontakcie ze skórą i po połknięciu.
R40 - Ograniczone dowody działania rakotwórczego.
R48/23/24 - Działa toksycznie przez drogi oddechowe i w kontakcie ze skórą; stwarza poważne zagrożenie zdrowia w następstwie długotrwałego narażenia.
R51/53 - Działa toksycznie na organizmy wodne; może powodować długo utrzymujące się niekorzystne zmiany w środowisku wodnym.
R62 - Możliwe ryzyko upośledzenia płodności.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S1/2 - Przechowywać w zamknięciu i poza zasięgiem dzieci.
S28 - Zanieczyszczoną skórę natychmiast przemyć dużą ilością letniej wody, najlepiej bieżącej, z mydłem.
S36/37 - Nosić odpowiednią odzież ochronną i odpowiednie rękawice ochronne.
S45 - W przypadku awarii lub jeżeli źle się poczujesz, niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - jeżeli to możliwe, pokaż etykietę.
S61 - Unikać zrzutów do środowiska. Postępować zgodnie z instrukcją lub kartą charakterystyki.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 1 mg/m3
NDSCh:-
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04036-2:1996
PN-Z-04036-5:2005
PiMOŚP 1998, z. 19
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 123,12
Stan skupienia w temp. 20°C: ciecz
Barwa: bezbarwna lub żółta do brązowej
Zapach: gorzkich migdałów
Temperatura topnienia: 5,7°C
Temperatura wrzenia: 211°C
Temperatura zapłonu: 88°C
Temperatura samozapłonu: 482°C
Granice wybuchowości w powietrzu:
- dolna: 1,8% obj.
- górna: brak danych
Stężenie stechiometryczne: 3,25% obj.
Gęstość w temp. 20°C: 1,20 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: 4,25
Prężność par:
- w temp. 20°C: 0,20 hPa
- w temp. 44,4°C: 1,33 hPa
Stężenie pary nasyconej:
- w temp. 20°C: 1,0 g/m3
- w temp. 30°C: 2,3 g/m3
Rozpuszczalność w wodzie w temp. 20°C: 0,19% wag.
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w eterze etylowym, alkoholu etylowym, benzenie, olejach
Właściwości dodatkoweTemperatura krytyczna: 459°C
Współczynnik załamania światła w temp. 25°C: 1,54997
Lepkość w temp. 25°C: 2,07 mPa s
Ciepło właściwe: 1,48 J/(g K)
Ciepło parowania:
- w temp. wrzenia: 331,3 J/g
- w temp. 20°C: 426,4 J/g
Ciepło spalania: -25,2 kJ/g
Współczynnik podziału n-oktanol/woda (log POW): 1,86
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - 1,89 mg/m3
LD50 (szczur, doustnie) - 489 mg/kg
LC50 (szczur, inhalacja) - brak danych
LD50 (szczur, skóra) - 2100 mg/kg
TDL0 (człowiek, doustnie) - 200 mg/kg

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja toksyczna, drażniąca, powoduje zahamowanie funkcji hemoglobiny krwi (methemoglobinemię) z niedotlenieniem mózgu, serca i innych narządów. Może działać uczulająco.

Drogi wchłaniania: przez drogi oddechowe, skórę, z przewodu pokarmowego.

Objawy zatrucia ostrego: para wywołuje łzawienie oczu, zaczerwienienie spojówek; w dużych stężeniach powoduje po 1-4 godzinach narażenia sinoniebieskie zabarwienie warg, paznokci, skóry, ból i zawroty głowy; mogą wystąpić mdłości, ogólne osłabienie, zaburzenia świadomości, utrata przytomności.

Skażenie skóry ciekłym nitrobenzenem wywołuje po paru godzinach sinoniebieskie zabarwienie błon śluzowych i skóry i ogólne objawy jak w zatruciu inhalacyjnym.

Skażenie oczu ciekłą substancją może spowodować ból, łzawienie oczu, zaczerwienienie spojówek z ryzykiem uszkodzenia rogówki.

Drogą pokarmową wywołuje objawy jak w zatruciu inhalacyjnym. Wypicie alkoholu przed narażeniem nasila objawy zatrucia. Następstwem ostrego zatrucia może być uszkodzenie wątroby z żółtaczką.

Objawy zatrucia przewlekłego: przewlekłe zapalenie skóry, zmiany uczuleniowe; niedokrwistość, przewlekłe zmiany w wątrobie.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki (odtrutki): tlen, błękit metylenowy (1%) w ampułkach do podawania dożylnego, witamina C w ampułkach po 500 mg.
Leczenie: tlen, objawowe, w razie wskazań - odtrutki jak wyżej.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wyprowadzić zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój, wygodne ułożenie w dowolnej pozycji. Podawać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę. Chronić przed utratą ciepła. Nie podawać alkoholu w żadnej postaci. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. Jeżeli sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych oraz inne objawy utrzymują się lub nasilają, podać powoli dożylnie 1-procentowy roztwór błękitu metylenowego w dawce 0,2 mg/kg, a następnie witaminę C. Transport do szpitala (ośrodka ostrych zatruć) bez przerywania podawania tlenu.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia. Ułożyć w pozycji bocznej ustalonej. Usunąć z jamy ustnej ruchome protezy i inne ciała obce. Jeżeli zatruty oddycha, podawać tlen przez maskę. Jeżeli nie oddycha, zastosować sztuczne oddychanie metodą usta-usta albo aparatem typu AMBU z podawaniem tlenu. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
W razie zaburzeń oddychania stosować intubację dotchawiczą, sztuczne oddychanie aparatem typu AMBU z podawaniem tlenu. Jednocześnie założyć stałą drogę dożylną. Podawać dożylnie 1-procentowy roztwór błękitu metylenowego w dawce 0,2 mg/kg, powoli, w ciągu 5 minut. Transport karetką reanimacyjną PR do szpitala (brak poprawy uzasadnia wymienne przetaczanie krwi po potwierdzeniu methemogiobinemii).

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież, zmyć skórę dużą ilością letniej wody, najlepiej bieżącej, z mydłem. Dalsze postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.
Pomoc lekarska:
Postępowanie - jak w zatruciu inhalacyjnym.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy obficie, chłodną wodą, co najmniej 15 minut. Poszkodowany może sam wykonać płukanie oczu. Unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko uszkodzenia rogówki.
Pomoc lekarska:
W każdym przypadku skażenia oczu konieczna konsultacja okulistyczna.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Pierwsza pomoc przedlekarska:
W razie pomyłkowego połknięcia poszkodowany powinien natychmiast wywołać u siebie wymioty. Później nie prowokować wymiotów. Nie podawać mleka ani alkoholu. Dalsze postępowanie - jak w zatruciu inhalacyjnym.
Pomoc lekarska:
Postępowanie - jak w zatruciu inhalacyjnym.
INFORMACJE DODATKOWE