Belka nawigacyjna
 
Maksymalizuj
Minimalizuj
 
Zarządzanie bezpieczeństwem i higieną pracy
Wypadki przy pracy
STATYSTYKI WYPADKÓW PRZY PRACY

 

Analiza częstości występowania wypadków przy pracy według zawodów poszkodowanych

 

Ślusarze i zawody pokrewne

Analiza danych Głównego Urzędu Statystycznego dotyczących wypadków przy pracy wykazała, że do największej liczby wypadków przy pracy dochodzi wśród ślusarzy i w zawodach pokrewnych (rys. 1), wypadki przy pracy tej grupy zawodowej stanowią 5% wszystkich zarejestrowanych przez GUS w latach 2005-2010 wypadków przy pracy.

 

Rys. 1. Liczba wypadków przy pracy, według wybranych zawodów wykonywanych przez poszkodowanego, wraz z grupą zawodów, do której przynależą (dane dla lat 2005-2010)
Opracowanie własne na podstawie danych GUS (rys.1.- rys. 4.)

 

Wyniki analizy[1] wykazały, że większość wypadków przy pracy wśród ślusarzy i w zawodach pokrewnych miało miejsce podczas wykonywania prac związanych z produkcją i przetwarzaniem (około połowa wypadków w tej grupie zawodowej), najczęściej podczas pracy różnego rodzaju narzędziami ręcznymi (24% wypadków przy pracy), którymi najczęściej był narzędzia niezmechanizowane (do łączenia części, wiercenia, skręcania, przykręcania, cięcia lub przecinania), mniej często narzędzia zmechanizowanymi (najczęściej do skrobania, szlifowania, polerowania, rzadziej do wiercenia, wkręcania, przykręcenia oraz cięcia i odcinania; rys. 2).

Najczęściej wypadki przy pracy wśród ślusarzy były spowodowane przez różnego rodzaju uszkodzenie, ześlizgnięcie, upadek, załamanie się czynnika materialnego (30% wypadków). Najczęściej źródłem urazu w wypadkach przy pracy ślusarzy były nieokreślone materiały, przedmioty, wyroby i części maszyn (8% wypadków w tej grupie zawodowej), rzadziej niezmechanizowane elementy lub zespoły maszyn lub pojazdów (7% wypadków) oraz ładunki przemieszczane ręcznie (6% wypadków przy pracy).

Planując działania eliminujące występowanie wypadków przy pracy, wśród ślusarzy i w zawodach pokrewnych należy zwrócić szczególną uwagę na pracę związane z obsługą maszyn, ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia ciężkich urazów ciała w wyniku uwięzienia i zmiażdżenia, uderzenia przez obiekt ruchu lub kontaktu z przedmiotem ostrym, szorstkim lub chropowatym. Obsługiwanie maszyn ruchomych (oraz kierowanie lub jazda środkami transportu) zwiększa natomiast ryzyko występowania śmiertelnych wypadków przy pracy.

Analizy wykazały również, że należy dołożyć szczególnych starań żeby zapobiegać występowaniu w tej grupie zawodowej lekkich wypadków przy pracy, do których często dochodzi w wyniku utraty kontroli nad niezmechanizowanymi ręcznymi narzędziami oraz uszkodzenia lub upadku czynnika podczas operowania przedmiotami (w tym przede wszystkim: brania do rąk, chwytania, trzymania, umieszczania – poziomie).  

 

Rys. 2. Najczęściej występująca czynność wykonywana przez poszkodowanego w trakcie wypadku oraz czynnik materialny związany z tą czynnością (dane dla lat 2005-2010)
Opracowanie własne na podstawie danych GUS

 

Kierowcy samochodów ciężarowych

Kierowcy samochodów ciężarowych stanowią jedną z najbardziej zagrożonych powstawaniem wypadków przy pracy grup zawodowych, o szczególnie wysokim ryzyku wypadków ciężkich i śmiertelnych. Wśród kierowców samochodów ciężarowych miało miejsce około 4% zarejestrowanych przez GUS w latach 2005-2010 wypadków przy pracy (19 697) oraz najwięcej, ze wszystkich grup zawodowych, wypadków przy pracy o śmiertelnych i ciężkich skutkach (rys. 1). Również średnia liczba dni niezdolności do pracy w wyniku wypadku przy pracy (średnia=52 dni) jest wyższa w tej grupie zawodowej o 10 dni od średniej dla wszystkich grup zawodowych.

 

Rys. 1. Grupy zawodów o najwyższej liczbie śmiertelnych i ciężkich wypadków przy pracy (dane dla lat 2005-2010)

 

Analiza przebiegów wypadków przy pracy wśród kierowców samochodów ciężarowych wykazała, że najczęściej do wypadków przy pracy w tej grupie zawodowej dochodzi podczas kierowania samochodem (w wyniku utraty kontroli nad pojazdem) oraz podczas czynności związanych z załadunkiem lub rozładunkiem towaru, naprawą i konserwacją samochodu (przygotowywanie, montowanie i demontowanie, przenoszenie, transport w poziomie ładunków).[2] Najczęściej do śmiertelnych wypadków przy pracy dochodzi podczas kierowaniaciężkimi pojazdami transportowymi (nad którymi najczęściej dochodziło do utraty kontroli). Lekkie wypadki przy pracy, wśród kierowców samochodów ciężarowych, najczęściej miały miejsce w wyniku zderzenia z lub uderzenia w nieruchomy obiekt (32%), do których nieco częściej dochodziło w wyniku upadku z wysokości, niż poślizgnięcia się, potknięcia upadku na tym samym poziomie.

Podobnie jak w innych grupach zawodowych, również  wśród kierowców samochodów ciężarowych, bardzo często do wypadków przy pracy dochodzi w wyniku poślizgnięć, potknięć i upadków, jednak w tej grupie zawodowej częściej tego typu wypadki miały miejsce podczas poruszania się po pojazdach transportowychoraz rampach przeładunkowych (rys. 2), w wyniku czego dochodziło do upadków z wysokości na niższy poziom oraz złych stąpnięć.

 

Rys. 2. Najczęściej występująca czynność wykonywana przez poszkodowanego podczas wypadku oraz czynnik materialny związany z tą czynnością (dane dla lat 2005-2010)

 


[1] Ordysiński Sz., Niepublikowane sprawozdanie etapowe z realizacji zadania w ramach programu wieloletniego pn. „Poprawa bezpieczeństwa i warunków pracy – etap II”,  nr projektu 07.A.04, etap 2 „Analizy okoliczności i przebiegów wypadków przy pracy dla poszkodowanych z grup wysokiego ryzyka, ze szczególnym uwzględnieniem przyczyn i czynników współwystępujących z wypadkami przy pracy”

[2] Ordysiński Sz., Niepublikowane sprawozdanie etapowe z realizacji zadania w ramach programu wieloletniego pn. „Poprawa bezpieczeństwa i warunków pracy – etap II”,  nr projektu 07.A.04, etap 2 „Analizy okoliczności i przebiegów wypadków przy pracy dla poszkodowanych z grup wysokiego ryzyka, ze szczególnym uwzględnieniem przyczyn i czynników współwystępujących z wypadkami przy pracy”

 
01 Portal wiedzy o BHP - Centralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy