TLENEK AZOTU
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaTlenek azotu
Numer CAS10102-43-9
Synonimy
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPPress. Gas (Gaz pod ciśnieniem); Ox. Gas 1 (gaz utleniający), H270;
compressed gas, H280;
Acute Tox. 1, inhal.(Toksyczność ostra, kat.1 – droga oddechowa), H330;
Skin Corr. 1B (Działanie żrące/drażniące na skórę, kat. 1B), H314;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H280: Zawiera gaz pod ciśnieniem; ogrzanie grozi wybuchem.
H270: Może spowodować lub intensyfikować pożar; utleniacz.
H330: Wdychanie grozi śmiercią.
H314: Powoduje poważne oparzenia skóry oraz uszkodzenia oczu.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)BRAKBrak
Dodatkowe kody zwrotówEUH071: Działa żrąco na drogi oddechowe.
Specyficzne stężenia graniczne
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja T; Produkt toksyczny, R23
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
T Produkt toksyczny
Zwroty ryzyka (R)R23 - Działa toksycznie przez drogi oddechowe.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S45 - W przypadku awarii lub jeżeli źle się poczujesz, niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - jeżeli to możliwe, pokaż etykietę.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 2,5 mg/m3
NDSCh:-
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04009-11:2008
PiMOŚP 2003, nr 4(38)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 30,0
Stan skupienia w temp. 20°C: gaz
Barwa: bezbarwny
Zapach: ostry
Temperatura topnienia (1013 hPa): -163,6°C
Temperatura wrzenia (1013 hPa): -151,2°C
Gęstość gazu (0°C, 1013 hPa): 1,34 g/dml
Gęstość gazu względem powietrza: 1,04
Gęstość cieczy w temp. wrzenia: 1,27 g/cm3
Prężność gazu: brak danych
Stężenie pary nasyconej: gaz
Rozpuszczalność w wodzie (0°C, 1013 hPa): 6,84% obj.
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w alkoholu etylowym, dwusiarczku węgla, kwasie siarkowym
Właściwości dodatkoweTemperatura krytyczna: -93°C
Ciśnienie krytyczne: 4,48 MPa
Współczynnik załamania światła (0°C, 1013 hPa): 1,000297
Lepkość (20°C, 1013 hPa): 0,0186 mPa s
Ciepło właściwe (15°C, 1013 hPa): Cp = 0,98 J/(g K), Cv = 0,70 J/(g K)
Ciepło parowania w temp. wrzenia: 461,4 J/g
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - brak danych
LD50 (szczur, doustnie) - brak danych
LC50 (szczur, inhalacja) - 1068 mg/m3 (4 h)
LD50 (królik, szczur, skóra) - brak danych

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: gaz toksyczny, drażniący. Może wywołać methemoglobinemię.

Drogi wchłaniania: drogi oddechowe.

Objawy zatrucia ostrego: w małych stężeniach, nieco przekraczających najwyższe dopuszczalne chwilowe, może wywołać niewielkiego stopnia kaszel, podrażnienie błony śluzowej nosa i nie stanowi ostrzeżenia przed zatruciem. W stężeniu przekraczającym 70 mg/m3 wywołuje kaszel, ból gardła, silne podrażnienie i ból błony śluzowej nosa i oczu. Przerwanie narażenia powoduje ustąpienie tych objawów; po 6-24 godzinach bez dolegliwości występuje ból ściskający w klatce piersiowej, duszność, ból i zawroty głowy, niepokój, obrzęk płuc, sinica, utrata przytomności - śmierć. W stężeniach powyżej 120 mg/m3 tlenek azotu wywołuje podobne objawy po 30-60 minutach. W większych stężeniach - ponad 200 mg/m3 - śmierć może nastąpić po krótkiej ekspozycji.
W przebiegu zatrucia może wystąpić spadek ciśnienia tętniczego krwi, zawroty głowy, zwiększenie poziomu methemoglobiny we krwi. Kontakt gazu z wilgotną skórą może wywołać miejscowe zaczerwienienie i ból.
Następstwem zatrucia ostrego może być zapalenie płuc oraz zwłókniające zapalenie pęcherzyków płucnych z niewydolnością oddechową.

Objawy zatrucia przewlekłego: przewlekłe stany zapalne dróg oddechowych z kaszlem; uszkodzenie szkliwa zębów, bóle głowy, podatność na wtórne infekcje.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, prep. Atrovent i deksametazon do podawania inhalacyjnego, hydrokortyzon do podawania dożylnego.
Odtrutki: nie są znane.
Leczenie: tlenoterapia, postępowanie objawowe.
Uwaga: objawy podrażnienia górnych dróg oddechowych uzasadniają w każdym przypadku transport do szpitala karetką PR lub reanimacyjną w celu obserwacji lekarskiej trwającej nie krócej niż 48 godzin!

ZATRUCIE INHALACYJNE

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wyprowadzić poszkodowanego z miejsca narażenia, zapewnić spokój w dowolnej pozycji. Podawać tlen, najlepiej przez maskę. Wezwać lekarza. Jeżeli poszkodowany ma duszność -można podać do inhalacji Atrovent (1-2 rozpylenia).
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. Jeżeli utrzymuje się duszność, pomimo podania Atroventu, podać deksametazon do inhalacji lub hydrokortyzon dożylnie.
Można założyć stałą drogę dożylną. Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR pod nadzorem lekarza, z kontrolą ciśnienia tętniczego krwi i stanu układu oddechowego.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież, jeżeli jest wilgotna; skórę myć letnią wodą, najlepiej bieżącą, bez mydła. Na oparzenia skóry założyć jałowe opatrunki. Wezwać lekarza.
Wystąpienie zmian skórnych (zaczerwienienie) wskazuje na narażenie inhalacyjne oraz wymaga postępowania jak w zatruciu inhalacyjnym.
Pomoc lekarska:
Wystąpienie zmian skórnych wskazuje na przebycie narażenia inhalacyjnego i wymaga postępowania jak w zatruciu inhalacyjnym.
INFORMACJE DODATKOWE