REZORCYNOL
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaRezorcynol
Numer CAS108-46-3
Synonimyrezorcyna; 1,3-dihydroksybenzen; 1,3-benzenodiol
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPAcute Tox. 4(*), oral (Toksyczność ostra, kat.4 – droga pokarmowa), H302;
Eye Irrit. 2 (Poważne uszkodzenie oczu/działanie drażniące na oczy, kat. 2), H319;
Skin Irrit. 2 (Działanie żrące/drażniące na skórę, kat. 2), H315;
Aquatic Acute 1 (Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego - zagrożenie ostre, kat. 1), H400;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeUwaga
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H302: Działa szkodliwie po połknięciu.
H319: Działa drażniąco na oczy.
H315: Działa drażniąco na skórę.
H400: Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P260: Nie wdychać pyłu/dymu/gazu/mgły/par/rozpylonej cieczy.
P273: Nie wypuszczać do środowiska. (Unikać uwalniania do środowiska.)
P280: Stosować rękawice ochronne/odzież ochronną/ochronę oczu/ochronę twarzy.
P308: W przypadku narażenia lub styczności:
P311: Skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub lekarzem.
P333 + P313: W przypadku wystąpienia podrażnienia skóry lub wysypki: Zasięgnąć porady/ zgłosić się pod opiekę lekarza.
P337 + P313: W przypadku utrzymywania się działania drażniącego na oczy: Zasięgnąć porady/zgłosić się pod opiekę lekarza.
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne(*)
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja Xn; Produkt szkodliwy, R22, Xi; Produkt drażniący R36/38, N; Produkt niebezpieczny dla środowiska R50
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
Xn Produkt szkodliwy
Xi Produkt drażniący
N Produkt niebezpieczny dla środowiska
Zwroty ryzyka (R)R22 - Działa szkodliwie po połknięciu.
R36/38 - Działa drażniąco na oczy i skórę.
R50 - Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S2 - Chronić przed dziećmi.
S26 - Zanieczyszczone oczy przemyć natychmiast dużą ilością wody i zasięgnąć porady lekarza.
S61 - Unikać zrzutów do środowiska. Postępować zgodnie z instrukcją lub kartą charakterystyki.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 45 mg/m3
NDSCh:90 mg/m3
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PiMOŚP 1997, z. 17
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 110,1
Stan skupienia w temp. 20°C: ciało stałe
Barwa: biała, różowiejąca pod wpływem światła
Zapach: nieprzyjemny, słodkawy
Temperatura topnienia: 109-110°C
Temperatura wrzenia: 277°C
Temperatura zapłonu: 127°C
Temperatura samozapłonu: 602°C
Dolna granica wybuchowości (pyłu): 7,6 g/m3
Stężenie stechiometryczne: brak danych
Gęstość w temp. 20°C: 1,27 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: 3,8
Prężność par:
- w temp. 20°C: 0,01 hPa
- w temp. 108,4°C: 1,33 hPa
Stężenie pary nasyconej:
- w temp. 20°C: 0,045 g/m3
- w temp. 30°C: 0,087 g/m3
Rozpuszczalność w wodzie w temp. 12°C: 59,5% wag.
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w eterze etylowym, alkoholu etylowym, glicerynie
Właściwości dodatkoweCiepło właściwe: 1,37 J/(g K)
Ciepło spalania: -25,96 kJ/g
Ciepło topnienia w temp. topnienia: 193,3 J/g
Lepkość w temp. 131°C: 4,639 mPa s
Współczynnik załamania światła w temp. 20°C: 1,578
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - 0,006 mg/m3
LD50 (szczur, doustnie) - 301 mg/kg
LC50 (szczur, inhalacja) - brak danych
LD50 (królik, skóra) - 3360 mg/kg
LDL0 (człowiek, doustnie) - 29 mg/kg

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja szkodliwa, drażniąca, antypiretyczna oraz methemoglobinotwórcza i hemolityczna. Może wywołać uszkodzenie nerek i wątroby.

Drogi wchłaniania: w postaci par roztworu wodnego - przez układ oddechowy, przewód pokarmowy, skórę.

Objawy zatrucia ostrego: w postaci pyłu może wywołać kaszel, łzawienie i zaczerwienie spojówek. Pary roztworów wodnych działają drażniąco lub żrąco na błony śluzowe górnych dróg oddechowych oraz oczu.
Skażenie skóry: wodne roztwory, nawet rozcieńczone (2-5%), powodują miejscowe zaczerwienienie, świąd, obrzęk skóry, pęcherze i głęboką martwicę skóry. W większych stężeniach może wystąpić niepokój psychoruchowy, sinoniebieskie zabarwienie błon śluzowych, warg oraz skóry wskazujące na methemoglobinemię, duszność, senność, zaburzenia świadomości, utrata przytomności, drgawki i śmierć. Następstwem zatrucia jest ciężkie uszkodzenie wątroby i nerek.

Skażenie oczu roztworem może wywołać ból, łzawienie, zaczerwienienie spojówek, może nastąpić uszkodzenie rogówki.

Drogą pokarmową wywołuje mdłości, wymioty oraz sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych, drgawki, utratę przytomności. W opisywanych zatruciach (u dzieci) po dawce ok. 4 g wystąpiły mdłości i senność, a po większej dawce natychmiastowy spadek temperatury ciała, spadek ciśnienia tętniczego krwi, zwolnienie oddechu; bezpośrednim następstwem zatrucia była żółtaczka.

Objawy zatrucia przewlekłego: przewlekłe narażenie zawodowe lub powtarzający się kontakt z nieosłoniętą skórą wywołuje zmiany zapalne skóry z rumieniem, pękaniem skóry.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, Relanium do podawania pozajelitowego.
Odtrutki: 1-proc. błękit metylenowy do podawania dożylnego, witamina C - amp. po 500 mg.
Leczenie: tlen i odtrutka specyficzna: 1-proc. błękit metylenowy do podawania dożylnego, najlepiej w warunkach szpitalnych.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wyprowadzić zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój w dowolnej pozycji. Chronić przed utratą ciepła. Podać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę. Natychmiast wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. Założyć stałą drogę dożylną. Jeżeli wystąpi sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych, podać powoli dożylnie 10 ml 1-proc. błękitu metylenowego, a następnie witaminę C - 1 amp. (500 mg). Kontrolować czynność oddechową, ciśnienie tętnicze krwi, temperaturę ciała. Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Oblanie skóry roztworem rezorcyny zagraża wystąpieniem ogólnych objawów zatrucia.
Zdjąć odzież - myć skórę dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej, z mydłem.
Natychmiast wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
W razie wystąpienia niewielkich zmian skórnych konieczna konsultacja dermatologiczna lub chirurgiczna.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej, około 15 minut (unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko mechanicznego uszkodzenia rogówki). Wezwać lekarza.
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
Zapewnić konsultację okulistyczną. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
W razie omyłkowego połknięcia poszkodowany powinien natychmiast wywołać u siebie wymioty.
Podać tlen do oddychania najlepiej przez maskę. Natychmiast wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. Założyć stałą drogę dożylną. Jeżeli wystąpi sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych podać powoli dożylnie 10 ml 1-proc. błękitu metylenowego, a następnie witaminę C - 1 amp. (500 mg). Kontrolować czynność oddechową, ciśnienie tętnicze krwi, temperaturę ciała. Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Ułożyć zatrutego w pozycji bocznej ustalonej, usunąć z jamy ustnej ruchome protezy i inne ciała obce. Odessać strzykawką przez cewnik wydzielinę z nosa i jamy ustnej.
Jeżeli zatruty oddycha, podać tlen przez maskę.
Jeżeli nie oddycha, zastosować sztuczny oddech metodą usta-usta albo za pomocą aparatu typu AMBU z podawaniem tlenu. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka).
Chronić przed ochłodzeniem ciała. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Przy zaburzeniach oddychania zaintubować, prowadzić oddech za pomocą aparatu typu AMBU z podawaniem tlenu. Kontynuować podawanie tlenu, kontrolować czynność oddechową, ciśnienie tętnicze krwi, temperaturę ciała. Założyć stałą drogę dożylną.
Jeżeli wystąpi sinoniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych, podać powoli dożylnie
10 ml 1-proc. błękitu metylenowego, a następnie witaminę C.
W razie wystąpienia drgawek podać dożylnie Relanium 10 mg (1 amp.).
Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR bez przerywania leczenia (podane wyżej dawki odtrutek można powtórzyć, brak poprawy uzasadnia wymienne przetaczanie krwi po potwierdzeniu methemoglobinemii).
INFORMACJE DODATKOWE