METAKRYLAN METYLU
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaMetakrylan metylu
Numer CAS80-62-6
Synonimyster metylowy kwasu metakrylowego
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPFlam. Liq. 2 (Substancja ciekła łatwopalna, kat. 2), H225;
STOT SE 3 (Działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie jednorazowe, kat. 3), H335;
Skin Irrit. 2 (Działanie żrące/drażniące na skórę, kat. 2), H315;
Skin Sens. 1 (Działanie uczulające na skórę, kat.1), H317;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H225: Wysoce łatwopalna ciecz i pary.
H335: Może powodować podrażnienie dróg oddechowych.
H315: Działa drażniąco na skórę.
H317: Może powodować reakcję alergiczną skóry.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P210: Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. Nie palić.
P233: Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty.
P302 + P352: W przypadku kontaktu ze skórą: umyć dużą ilością wody lub...
P304 + P340: W przypadku dostania się do dróg oddechowych: Wyprowadzić lub wynieść poszkodowanego na świeże powietrze i zapewnić warunki do odpoczynku w pozycji umożliwiającej swobodne oddychanie.
P403 + P235: Przechowywać w dobrze wentylowanym miejscu. Przechowywać w chłodnym miejscu.
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja F; Produkt łatwopalny, R11, Xi; Produkt drażniący R37/38, R43
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
F Produkt łatwopalny
Xi Produkt drażniący
Zwroty ryzyka (R)R37/38 - Działa drażniąco na drogi oddechowe i skórę.
R43 - Może powodować uczulenie w kontakcie ze skórą.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S2 - Chronić przed dziećmi.
S9 - Przechowywać pojemnik w miejscu dobrze wentylowanym.
S16 - Nie przechowywać w pobliżu źródeł zapłonu - nie palić tytoniu.
S29 - Nie wprowadzać do kanalizacji.
S33 - Zastosować środki ostrożności zapobiegające wyładowaniom elektrostatycznym.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 100 mg/m3
NDSCh:300 mg/m3
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04113-09:1992 (W)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 100,11
Stan skupienia w temp. 20°C: ciecz
Barwa: bezbarwna
Zapach: podobny do kwiatowego
Temperatura topnienia: -48,2°C
Temperatura wrzenia: 101°C
Temperatura zapłonu: 8°C
Temperatura samozapłonu: 430°C
Granice wybuchowości w mieszaninie z powietrzem:
- dolna: 2,1% obj.
- górna: 12,5% obj.
Stężenie stechiometryczne: 3,38% obj.
Gęstość w temp. 20°C: 0,94 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: 3,45
Prężność par:
- w temp. 20°C: 47 hPa
- w temp. 30°C: 65 hPa
Stężenie pary nasyconej:
- w temp. 20°C: 193 g/m3
- w temp. 30°C: 254 g/m3
Rozpuszczalność w wodzie w temp. 20°C: 1,59% wag.
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w glikolu,
metyloetyloketonie, tetrahydrofuranie
Właściwości dodatkoweWspółczynnik załamania światła w temp. 20°C: 1,4146
Lepkość w temp. 20°C: 0,63 mPa s
Ciepło właściwe: 1,88 J/(g K)
Ciepło parowania:
- w temp. wrzenia: 359,7 J/g
- w temp. 25°C: 406,9 J/g
Ciepło spalania: -27,04 kJ/g
Ciepło polimeryzacji: 606,4 J/g
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - 4 mg/m3
LD50 (szczur, doustnie) - 7872 mg/kg
LC50 (szczur, inhalacja) - 15361 mg/m3
LD50 (królik, szczur, skóra) - brak danych
TCL0 (człowiek, inhalacja) - 60 mg/m3

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja drażniąca, może działać uczulająco, słabo narkotyczna.

Drogi wchłaniania: w postaci par - drogi oddechowe, w postaci ciekłej - przewód pokarmowy.

Objawy zatrucia ostrego: w postaci par wywołuje łzawienie oczu, kaszel, a u osób uczulonych duszność. W dużych stężeniach (powyżej 500 mg/m3) mogą wystąpić bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, senność, spadek ciśnienia tętniczego krwi.

Skażenie oczu ciekłą substancją wywołuje łzawienie i ból oczu z możliwością wystąpienia stanu zapalnego.

Skażenie skóry może wywołać jej zaczerwienienie.

Drogą pokarmową powoduje nudności, wymioty, bóle brzucha oraz bóle i zawroty głowy.

Objawy zatrucia przewlekłego: powtarzające się narażenie może spowodować zmiany uczuleniowe, głównie skórne.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, hydrokortyzon, Atrovent do podawania inhalacyjnego, deksametazon do podawania inhalacyjnego (np. Auxiloson), pyralgina do podawania pozajelitowego.
Odtrutki: nie są znane.
Leczenie: postępowanie objawowe.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój w pozycji półleżącej lub siedzącej. Chronić przed utratą ciepła. W razie duszności podawać tlen, najlepiej przez maskę. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
W razie duszności, z oskrzelowymi objawami spastycznymi, należy podać do inhalacji Atrovent (1-2 rozpylenia): działa rozszerzająco na oskrzela po 3-5 minutach.
Utrzymująca się duszność uzasadnia podawanie tlenu, założenie stałej drogi dożylnej, podanie inhalacyjnie deksametazonu (np. Auxilosonu) lub dożylnie hydrokortyzonu.
Transport do szpitala karetką reanimacyjną pod nadzorem lekarza, bez przerywania leczenia.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież, zmyć skórę dużą ilością wody o temperaturze pokojowej, najlepiej bieżącej. Nie stosować mydła. W razie wystąpienia zmian skórnych wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
W zależności od lokalizacji i rozległości zmian należy zapewnić konsultację dermatologiczną.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy co najmniej 15 minut dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej (unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko mechanicznego uszkodzenia rogówki). Wezwać lekarza.
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
W każdym przypadku skażenia oczu konieczna pilna konsultacja okulistyczna. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Nie wywoływać wymiotów. Podać do wypicia białko jaj kurzych, ewentualnie mleko. Poza tym nie podawać niczego doustnie. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Można podać pozajelitowo leki przeciwbólowe (np. pyralginę). Założyć stałą drogę dożylną. Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.
INFORMACJE DODATKOWE