ARSAN
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
NazwaArsan
Numer CAS7784-42-1
Synonimyarsenowodór, arsyna, arseniak
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPFlam. Gas 1 (Gas łatwopalny, kat.1), H220;
Press. Gas (Gaz pod ciśnieniem);
Acute Tox. 2 inhal. (Toksyczność ostra, kat.2 – droga oddechowa), H330;
STOT RE 2 (Działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie powtarzane, kat. 2), H373 (**);
Aquatic Acute 1 (Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego - zagrożenie ostre, kat. 1), H400;
Aquatic Chronic 1 (Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego - zagrożenie przewlekłe, kat. 1), H410;
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeNiebezpieczeństwo
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H220: Skrajnie łatwopalny gaz.
H330: Wdychanie grozi śmiercią.
H373**: Może powodować uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie .
H410: Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P210: Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. Nie palić.
P260: Nie wdychać pyłu/dymu/gazu/mgły/par/rozpylonej cieczy.
P273: Nie wypuszczać do środowiska. (Unikać uwalniania do środowiska.)
P315: Natychmiast zasięgnąć porady/zgłosić się pod opiekę lekarza.
P304 + P340: W przypadku dostania się do dróg oddechowych: Wyprowadzić lub wynieść poszkodowanego na świeże powietrze i zapewnić warunki do odpoczynku w pozycji umożliwiającej swobodne oddychanie.
P308 + P313: W przypadku narażenia lub styczności: Zasięgnąć porady/ zgłosić się pod opiekę lekarza.
P377: W przypadku płonięcia wyciekającego gazu: Nie gasić, jeżeli nie można bezpiecznie zahamować wycieku.
P381: Wyeliminować wszystkie źródła zapłonu, jeżeli jest to bezpieczne.
P405: Przechowywać pod zamknięciem.
P403: Przechowywać w dobrze wentylowanym miejscu.
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne
Wg 67/548/EWG lub 1999/45/WE
Klasyfikacja F+; Produkt skrajnie łatwopalny R12, T+; Produkt bardzo toksyczny, R26, Xn; Produkt szkodliwy R48/20, N; Produkt niebezpieczny dla środowiska R50-53
Oznakowanie
Znaki ostrzegawcze
Znak ostrzegawczy Symbole Wyjaśnienie znaku ostrzegawczego
F+ Produkt skrajnie łatwopalny
T+ Produkt bardzo toksyczny
Xn Produkt szkodliwy
N Produkt niebezpieczny dla środowiska
Zwroty ryzyka (R)R26 - Działa bardzo toksycznie przez drogi oddechowe.
R48/20 - Działa szkodliwie przez drogi oddechowe; stwarza poważne zagrożenie zdrowia w następstwie długotrwałego narażenia.
R50/53 - Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne; może powodować długo utrzymujące się niekorzystne zmiany w środowisku wodnym.
Zwroty bezpieczeństwa (S)S1/2 - Przechowywać pod zamknięciem i chronić przed dziećmi.
S9 - Przechowywać pojemnik w miejscu dobrze wentylowanym.
S16 - Nie przechowywać w pobliżu źródeł zapłonu - nie palić tytoniu.
S28 - Zanieczyszczoną skórę natychmiast przemyć dużą ilością wody.
S33 - Zastosować środki ostrożności zapobiegające wyładowaniom elektrostatycznym.
S36/37 - Nosić odpowiednią odzież ochronną i odpowiednie rękawice ochronne.
S45 - W przypadku awarii lub jeżeli źle się poczujesz, niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - jeżeli to możliwe, pokaż etykietę.
S60 - Produkt i opakowanie usuwać jako odpad niebezpieczny.
S61 - Unikać zrzutów do środowiska. Postępować zgodnie z instrukcją lub kartą charakterystyki.
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 0,02 mg/m3
NDSCh:-
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04011-7:2003
PiMOŚP 1998, z. 19
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 77,945
Stan skupienia w temp. 20°C: gaz
Barwa: bezbarwny
Zapach: czosnkowy
Temperatura topnienia (1013 hPa): -113,5°C
Temperatura wrzenia (1013 hPa): -62,48°C
Klasa temperaturowa: nieustalona
Grupa wybuchowości: nieustalona
Temperatura zapłonu: nie dotyczy
Temperatura samozapłonu: brak danych
Granice wybuchowości w mieszaninie z powietrzem:
- dolna: 4,5% obj.
- górna: 100% obj.
Stężenie stechiometryczne: brak danych
Gęstość gazu (0°C, 1013 hPa): 3,48 g/dml
Gęstość cieczy w temp. - 64,3°C: 1,60 g/cm3
Gęstość gazu względem powietrza: 2,66
Prężność gazu w temp. 21°C: 1,44 MPa
Stężenie pary nasyconej: nie dotyczy - gaz
Rozpuszczalność w wodzie (15°C, 1013 hPa): 0,15% wag.
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: rozpuszcza się w benzenie i chloroformie
Właściwości dodatkoweTemperatura krytyczna: 99,9°C
Ciśnienie krytyczne: 6,6 MPa
Lepkość gazu (15°C, 1013 hPa): 0,01545 mPa s
Ciepło właściwe (25°C, 1013 hPa): Cp = 0,494 J/(g K)
Ciepło parowania w temp. wrzenia: 214,2 J/g
Ciepło spalania: -16,75 kJ/g
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - brak danych
LD50 (szczur, doustnie) - brak danych
LC50 (szczur, inhalacja) - brak danych
LD50 (królik, szczur, skóra) - brak danych
TCL0 (człowiek, inhalacja) - 10 mg/m3
LCL0 (człowiek, inhalacja) - 80 mg/m3 (30 min)

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: substancja bardzo toksyczna, powoduje hemolizę (rozpad) czerwonych krwinek z uwolnieniem hemoglobiny, co prowadzi do niewydolności nerek i niedotlenienia innych narządów.

Drogi wchłaniania: drogi oddechowe.

Objawy zatrucia ostrego: w stężeniu przekraczającym 10 mg/m3 objawy zatrucia są niespecyficzne: uczucie zmęczenia, osłabienie mięśni, co wynika z rozpoczynającej się hemolizy czerwonych krwinek i uzasadnia konieczność przerwania narażenia. W większych stężeniach (ok. 40 mg/m3) po paru godzinach występuje ból i zawroty głowy, następnie ból brzucha, mdłości, wymioty, poszkodowany oddaje krwisty mocz. Nasila się jednocześnie duszność. W dużych stężeniach (ok. 100 mg/m3) objawy nasilają się bardzo szybko i powodują śmierć w ciągu 1/2 godziny. W stężeniu ok. 1000 mg/m3 śmierć jest natychmiastowa.
Bezpośrednim następstwem zatrucia (w ciągu kilku godzin) jest niewydolność nerek, tzn. bezmocz, oraz żółtaczka. Mogą wystąpić zaburzenia krążeniowe i oddechowe. Następstwem ostrego zatrucia są zmiany w nerkach, uszkodzenie nerwów obwodowych, uszkodzenie szpiku kostnego i niedokrwistość.

Objawy zatrucia przewlekłego: powtarzane narażenie może spowodować ogólne osłabienie, niedokrwistość.
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen.
Odtrutki: nie są znane.
Leczenie: postępowanie objawowe w miejscu zatrucia; hemodializa w warunkach szpitalnych.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój w dowolnej pozycji. Chronić przed utratą ciepła. Podawać tlen, najlepiej przez maskę. Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Ze względu na zagrożenie wynikające z hemolizy wewnątrznaczyniowej, w każdym przypadku transport do szpitala karetką PR pod nadzorem lekarza, bez przerywania podawania tlenu i z zapewnieniem prowadzenia dializy pozanerkowej.
INFORMACJE DODATKOWE