2-ETYLOHEKSAN-1-OL
IDENTYFIKACJA KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE WARTOŚCI NDS METODY OZNACZANIA WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE PIERWSZA POMOC INFORMACJE DODATKOWE
IDENTYFIKACJA
Nazwa2-Etyloheksan-1-ol
Numer CAS104-76-7
Synonimyalkohol 2-etyloheksylowy, oktanol, 2-etylo-1-heksanol
KLASYFIKACJA i OZNAKOWANIE
Wg Rozporządzenia WE nr 1272/2008 (CLP)
Klasyfikacja CLPSkin Irrit. 2 (Działanie żrące/drażniące na skórę, kat. 2), H315;
Eye Irrit. 2 (Poważne uszkodzenie oczu/działanie drażniące na oczy, kat. 2), H319;
Acute Tox. 4 inhal., H332 STOT SE 3 (Działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie jednorazowe, kat.3) H335
Oznakowanie CLP
Piktogramy GHS
Hasło ostrzegawczeUwaga
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H)H315: Działa drażniąco na skórę.
H319: Działa drażniąco na oczy.
H332: Działa szkodliwie w następstwie wdychania.
H335: Może powodować podrażnienie dróg oddechowych.
Zwrot wskazujący środki ostrożności (P)P261: Unikać wdychania pyłu/dymu/gazu/mgły/par/rozpylonej cieczy.
P305 + P351 + P338: W przypadku dostania się do oczu: Ostrożnie płukać wodą przez kilka minut. Wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć.
Dodatkowe kody zwrotów
Specyficzne stężenia graniczne
WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ
NDS: 5,4 mg/m3
NDSCh:10,8 mg/m3
NDSP: -
METODY OZNACZANIA SUBSTANCJI W POWIETRZU ŚRODOWISKA PRACY
PN-Z-04398:2013
PN-Z-04231.02:1993(W)
PiMOŚP 2004, nr 4(42)
WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNE
Właściwości podstawoweMasa cząsteczkowa: 130,23
Stan skupienia w temp. 20 °C: ciecz
Barwa: bezbarwna
Zapach: charakterystyczny
Temperatura topnienia: poniżej -76 °C
Temperatura wrzenia: 182 °C
Temperatura zapłonu: 75 °C
Temperatura samozapłonu: 270 °C
Granice wybuchowości w powietrzu:
- dolna: 0,55% obj.
- górna: 5,34% obj.
Stężenie stechiometryczne: 1,72% obj.
Gęstość w temp. 20 °C: 0,83 g/cm3
Gęstość par względem powietrza: 4,55
Prężność par:
- w temp. 20 °C: 0,4 hPa
- w temp. 30 °C: 1,33 hPa
Stężenie pary nasyconej: brak danych
Rozpuszczalność w wodzie w temp. 20 °C: 0,7% wag.
Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: miesza się z większością rozpuszczalników organicznych
Właściwości dodatkoweWspółczynnik załamania światła nD w temp. 20 °C: 1,42305
Napięcie powierzchniowe w temp. 20 °C: 9,8 cP
Ciepło właściwe w temp. 25 °C: 2,36 J/(g K)
Ciepło parowania w temp. wrzenia: 388,5 J/g
Ciepło spalania: -40,63 kJ/g
Współczynnik podziału n-oktanol/woda log (Pow): 2,73
INFORMACJE TOKSYKOLOGICZNE
Stężenia oraz dawki śmiertelne i toksyczne
Próg wyczuwalności zapachu - brak danych
LD50 (szczur, doustnie) - 2049 mg/kg
LC50 (szczur, inhalacja) - brak danych
LD50 (królik, skóra) - 1970 mg/kg
Uwaga: przypuszczalna dawka śmiertelna wynosi 0,5 ÷ 5 g/kg.

Działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka:
substancja drażniąca oraz działająca toksycznie na układ oddechowy, układ krążenia, centralny układ nerwowy, wątrobę i nerki.

Drogi wchłaniania: układ oddechowy, skóra, przewód pokarmowy.

Objawy zatrucia ostrego: w postaci par wywołuje ból i łzawienie oczu, zaczerwienienie spojówek, kaszel; może wystąpić duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk płuc (rzadko), a w dużych stężeniach bóle i zawroty głowy, senność, spadek ciśnienia tętniczego krwi, osłabienie mięśni, utrata przytomności.

Skażenie skóry wywołuje ból i miejscowe zaczerwienienie.

Skażenie oczu wywołuje ból i łzawienie, zaburzenia widzenia, owrzodzenia z ryzykiem uszkodzenia rogówki.

Drogą pokarmową wywołuje mdłości, wymioty, ból brzucha, biegunkę z możliwością wystąpienia krwawienia oraz bóle i zawroty głowy, senność, zaburzenia rytmu serca, splątanie, ataksję, utratę przytomności, spadek ciśnienia tętniczego krwi, obrzęk płuc (rzadko) oraz uszkodzenie wątroby i nerek.

Objawy zatrucia przewlekłego: podrażnienie skóry, oczu i górnych dróg oddechowych, zmiany skórne, bóle i zawroty głowy, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka).
PIERWSZA POMOC
Niezbędne leki: tlen, bromek ipratropium (Atrovent) i deksametazon do podawania inhalacyjnego; hydrokortyzon, furosemid w amp. do podawania pozajelitowego.
Odtrutki: nie są znane.
Leczenie: postępowanie objawowe.

ZATRUCIE INHALACYJNE

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić bezwzględny spokój (bezruch) w pozycji półleżącej lub siedzącej. Wysiłek fizyczny może wyzwolić obrzęk płuc. Chronić przed utratą ciepła. Podać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Kontynuować podawanie tlenu. W razie duszności z oskrzelowymi objawami spastycznymi należy podać do inhalacji Atrovent - 1-2 rozpylenia.
Objawy rozpoczynającego się obrzęku płuc uzasadniają założenie stałej drogi dożylnej, podanie inhalacyjne deksametazonu lub/i dożylnie hydrokortyzonu, furosemidu.
Kontrolować akcję serca (EKG). Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Wynieść zatrutego z miejsca narażenia.
Ułożyć w pozycji bocznej ustalonej. Chronić przed utratą ciepła. Usunąć z jamy ustnej ruchome protezy i inne ciała obce. Odessać strzykawką przez cewnik wydzielinę z nosa i jamy ustnej.
Jeżeli zatruty oddycha - podać tlen przez maskę.
Jeżeli nie oddycha - zastosować sztuczny oddech metodą usta-usta albo za pomocą aparatu typu AMBU z podawaniem tlenu. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka).
Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
W razie zaburzeń oddychania zaintubować, prowadzić oddech za pomocą aparatu typu AMBU. Kontynuować podawanie tlenu.
Objawy rozpoczynającego się obrzęku płuc uzasadniają założenie stałej drogi dożylnej, podanie inhalacyjne deksametazonu lub/i dożylnie hydrokortyzonu, furosemidu. Kontrolować akcję serca (EKG). Transport do szpitala karetką reanimacyjną PR.

SKAŻENIE SKÓRY

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Zdjąć odzież - myć skórę dużą ilością wody, najlepiej bieżącej o temperaturze pokojowej.
Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
W przypadku wystąpienia zmian skórnych konieczna konsultacja dermatologiczna.

SKAŻENIE OCZU

Pierwsza pomoc przedlekarska:
Płukać oczy dużą ilością chłodnej wody, najlepiej bieżącej, około 15 minut (unikać silnego strumienia wody ze względu na ryzyko mechanicznego uszkodzenia rogówki). Wezwać lekarza.
Uwaga: osoby narażone na skażenie oczu powinny być pouczone o konieczności i sposobie ich natychmiastowego płukania.
Pomoc lekarska:
Zapewnić konsultację okulistyczną. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza okulisty.

ZATRUCIE DROGĄ POKARMOWĄ

Przytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
W razie omyłkowego połknięcia poszkodowany powinien natychmiast wywołać u siebie wymioty. Założyć stałą drogę dożylną (pielęgniarka). Wezwać lekarza.
Pomoc lekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.

Nieprzytomny
Pierwsza pomoc przedlekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym
Pomoc lekarska:
Postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym
INFORMACJE DODATKOWE